تسلا رودستر پرنده با رانندگی وارونه، پشتک در هوا و فرود با پیشرانههای گاز سرد، نمایشی خیرهکننده از آینده خودروها بود؛ اما این خودروی موشکی نه مجوز تردد خیابانی دارد و نه نمونهای واقعی از یک خودروی تولیدی است.
تسلا رودستر پرنده بیشتر نمایشی است تا خودرویی واقعی
ایلان ماسک دیشب نمایشی را به اجرا گذاشت که در آن خودرو از رمپی چندطبقه به صورت عمودی بالا رفت، از لبه آن به بیرون پرید، در هوا حرکتی شبیه چرخش نمایشی انجام داد و پس از عبور از ردیفی از خودروهای تسلا، با کمک پیشرانه های گاز سرد فرود آمد.
آیا واقعاً چنین چیزی همان چیزی است که مردم می خواهند؟ سال هاست گفته می شود قرار بوده خودروهای پرنده داشته باشیم؛ اما وقتی از خواسته مردم حرف می زنیم، منظور چه کسانی است؟ آنچه دیشب دیدیم، هرچند بسیار تماشایی و چشمگیر بود، ظاهراً قرار نیست به خودرویی آماده تولید تبدیل شود که بتوان آن را خرید و در پارکینگ خانه گذاشت؛ یا، به اصطلاح، در حیاط خانه فرود آورد.
نمایشی چشمگیر، اما نه خودرویی برای استفاده روزمره
برنامه شبانه تسلا در واکو، تگزاس، برای بخشی از کاربران اینترنت جذاب بود. واکنش های پرشور و تحسین های فراوان در ایکس نیز به سختی نادیده گرفته می شد؛ پلتفرمی که بسیاری از کاربرانش از پیش نگاه مثبتی به ماسک دارند و از او دفاع می کنند.
اگر این رویداد را صرفاً یک نمایش بدانیم، اجرای آن واقعاً حیرت انگیز بود. نصب ۶۰۰ لیتر هوای فشرده، ۱۰ نازل پیشران گاز سرد با قابلیت تغییر جهت و یک سامانه مکش با نیروی ۲ جی که از فناوری اسپیس ایکس الهام گرفته، در یک ابرخودروی برقی، بی تردید چشمگیر است. شتاب گیری از صفر تا ۶۰ مایل بر ساعت در کمتر از یک ثانیه نیز مرزهای فیزیک را به چالش می کشد؛ هرچند ممکن است فشار شدیدی به بدن وارد کند و حتی به شبکیه چشم آسیب برساند.
بااین حال، معرفی این رویداد به عنوان «رونمایی خودرو» یا نگاه کردن به رودستر پرنده به عنوان محصولی واقعی که خریداران مستقل بتوانند برای استفاده شخصی تهیه کنند، معنای محصول را بیش از اندازه گسترده می کند. تسلا می گوید نسخه «راکت» رودستر، همان مدلی که حرکات نمایشی را انجام داد، فقط در اختیار افراد دعوت شده قرار می گیرد؛ ادعایی که خود نیز باورپذیری چندانی ندارد.
در این نسخه، صندلی سرنشین حذف شده تا مخازن گاز با فشار بسیار بالا در خودرو جا بگیرند. در عوض، کاربرد عملی خودرو در جاده قربانی پروازهای کوتاه با نیروی پیشرانه شده است. افزون بر این، هنوز مشخص نیست مالک یک تسلای پرنده کجا می تواند از آن استفاده کند؛ زیرا خود شرکت می گوید این خودرو مجوز تردد در جاده های عمومی را نخواهد داشت.
اطلاعات تجاری اندک و زمان بندی دور
حتی برای خریداران ثروتمند ابرخودروها نیز این رویداد اطلاعات کاربردی چندانی نداشت. تسلا جزئیات ابتدایی فروش، از جمله قیمت و مشخصات بُرد باتری، را اعلام نکرد. برآورد بُرد رودستر هم از ۶۰۰ مایل به ۳۰۰ مایل کاهش یافته است. ماسک همچنین زمان آغاز تولید را به سادگی به سال ۲۰۲۸ موکول کرد؛ یعنی بیش از یک دهه پس از آنکه نخستین خریداران ۵۰ هزار دلار پیش پرداخت کردند.
ماسک پیش تر رودستر را پروژه ای «کم اهمیت» توصیف کرده و گفته بود این خودرو در مقایسه با مدل های پرفروشی مانند مدل وای، تأثیر مالی چشمگیری برای تسلا نخواهد داشت. او همچنین از رودستر با عنوان «آخرین خودروی رانندگیِ خوب» یاد کرده است؛ اشاره ای به این باورش که رانندگی خودران آینده تسلا را شکل خواهد داد.
برخی تحلیلگران از هم اکنون احتمال می دهند عرضه دوباره رودستر مقدمه ای برای ادغام احتمالی تسلا و اسپیس ایکس باشد. شماری از طرفداران ماسک در ایکس آشکارا خواهان چنین ادغامی هستند؛ هرچند این اتفاق می تواند سهم مالکیت آن ها را رقیق کند. بااین حال، چنین پیامدی در مسیر تمرکز هرچه بیشتر کنترل شرکت های ماسک، موضوعی کم اهمیت تلقی می شود.
رقابت ابرخودروها و توانایی تسلا در جلب توجه
از منظری، خودرو باید پرواز می کرد تا سال ها تأخیر و وعده های عملی نشده توجیه پذیر به نظر برسد. تسلا در بازار ابرخودروهای برقی بارها از رقبای خود عقب مانده است. حتی برخی از حرکات چشمگیر رودستر نیز پیش تر با خودروهای دیگر انجام شده اند: خودروهایی توان حرکت وارونه دارند، برخی از زمین می جهند و گروهی دیگر شتاب بسیار بالایی دارند.
خودروی یانگ وانگ یو ۹ اکستریم از شرکت بی وای دی، با چهار موتور برقی، یعنی یک موتور بیشتر از رودستر، قدرتی در حدود ۳۰۰۰ اسب بخار تولید می کند و در آزمایش ها به سرعت ۳۰۸ مایل بر ساعت رسیده است؛ سرعتی بالاتر از رکورد ۲۶۸ مایل بر ساعت ریماک نورا. مک مورتری اسپرلینگ، خودروی تک سرنشین، نیز رکورد شتاب گیری از صفر تا ۶۰ مایل بر ساعت را با زمان ۱٫۳۵ ثانیه در اختیار دارد. رودستر ممکن است بتواند از این رکورد عبور کند، اما برای اطمینان باید منتظر آزمایش های مستقل ماند.
بااین همه، کمتر کسی مانند ایلان ماسک توانایی برگزاری نمایشی پربیننده را دارد. اگر هدف، کسب پیروزی تبلیغاتی، تسلط بر شبکه های اجتماعی و تثبیت تصویر تسلا به عنوان پیشگام فناوری های آینده باشد، نمایش رودستر را می توان موفق دانست. در همین حال، رقبایی مانند ریماک، پورشه و بی وای دی به تولید ابرخودروهای واقعی و آماده پیست ادامه می دهند و تسلا احتمالاً چند سال دیگر را صرف توسعه نمونه اولیه مجهز به پیشرانه های راکتی خواهد کرد.
این خودرو در شکل کنونی محصولی کاربردی نیست؛ اما به عنوان نمایشی ۳۰ دقیقه ای از توان مهندسی، منظره ای تماشایی بود.






دیدگاهها