شرکت آنتروپیک، توسعه‌دهنده هوش مصنوعی Claude، با شکایت تازه‌ای به دلیل نقض احتمالی حقوق نشر آثار الویس پریسلی مواجه شده است. صاحبان حقوق موسیقی این خواننده مشهور آمریکایی مدعی هستند آنتروپیک بدون دریافت مجوز از ۲۷۴ آهنگ برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی خود استفاده کرده و اکنون خواستار دریافت بیش از ۴۱ میلیون دلار غرامت هستند.
به گزارش تکراتو، براساس گزارش‌های لس‌آنجلس تایمز، Pitchfork و The Independent، این شکایت روز ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ در دادگاه فدرال منطقه شمالی کالیفرنیا ثبت شده است. شرکت Authentic Brands Group به همراه تعدادی از ناشران موسیقی و دیگر صاحبان حقوق آثار الویس پریسلی، آنتروپیک را به استفاده غیرمجاز از محتوای دارای کپی‌رایت متهم کرده‌اند. آنتروپیک نیز این ادعاها را رد کرده است.
چرا صاحبان آثار الویس پریسلی از آنتروپیک شکایت کردند؟
موضوع اصلی شکایت، استفاده احتمالی از متن ترانه‌ها و آثار موسیقایی دارای حق نشر برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی Claude است.
شاکیان معتقدند آنتروپیک بدون دریافت مجوز و پرداخت هزینه، نسخه‌هایی از آثار الویس پریسلی را جمع‌آوری و در فرایند توسعه مدل‌های خود استفاده کرده است.
براساس متن شکایت، این شرکت متهم شده که محتوای دارای کپی‌رایت را از منابع اینترنتی و مجموعه‌های داده جمع‌آوری کرده و نسخه‌هایی از آن را برای استفاده در آموزش نسل‌های بعدی Claude نگهداری کرده است.
شاکیان همچنین ادعا می‌کنند آنتروپیک اطلاعات شناسایی مرتبط با حقوق نشر برخی آثار را حذف کرده است.
این موارد در حال حاضر ادعاهای مطرح‌شده در پرونده هستند و هنوز حکم نهایی دادگاه درباره صحت آن‌ها صادر نشده است.
شکایت بر سر ۲۷۴ آهنگ مشهور
پرونده جدید شامل ۲۷۴ اثر موسیقایی مرتبط با الویس پریسلی است.
در میان آثار مورد اشاره در شکایت، آهنگ‌های شناخته‌شده‌ای مانند Can’t Help Falling in Love، All Shook Up، Don’t Be Cruel، A Little Less Conversation و Return to Sender دیده می‌شوند.
این آثار بخشی از میراث موسیقایی الویس پریسلی محسوب می‌شوند و حقوق نشر آن‌ها در اختیار مجموعه‌ای از شرکت‌ها، ناشران موسیقی و صاحبان حقوق قانونی قرار دارد.
شرکت Authentic Brands Group که حقوق مربوط به نام، تصویر و بخشی از دارایی‌های فکری الویس پریسلی را مدیریت می‌کند، از طرف‌های اصلی این پرونده است.
بااین‌حال، موضوع دعوا صرفاً استفاده از نام یا تصویر خواننده نیست، بلکه حقوق مربوط به آثار موسیقایی و متن ترانه‌های او را نیز شامل می‌شود.
غرامت ۴۱ میلیون دلاری چگونه محاسبه شده است؟
شاکیان برای هر یک از ۲۷۴ اثر، حداکثر ۱۵۰ هزار دلار غرامت قانونی بابت نقض عمدی حق نشر درخواست کرده‌اند.
با ضرب این مبلغ در تعداد آثار مورد ادعا، رقم پایه غرامت به ۴۱ میلیون و ۱۰۰ هزار دلار می‌رسد.
علاوه بر این مبلغ، درخواست‌های مالی دیگری نیز بابت حذف اطلاعات حقوق نشر و دورزدن سازوکارهای حفاظت از آثار مطرح شده است.
طبق گزارش The Independent، مجموع درخواست‌های مالی پرونده با احتساب این موارد به حدود ۴۸٫۶ میلیون دلار می‌رسد.
بنابراین، رقم ۴۱٫۱ میلیون دلار مربوط به بخش اصلی ادعای نقض کپی‌رایت است و نباید آن را با مجموع تمام خسارت‌های درخواستی یکسان دانست.
همچنین درخواست غرامت به معنای محکومیت آنتروپیک به پرداخت آن نیست و میزان هرگونه خسارت احتمالی باید در روند رسیدگی قضایی مشخص شود.
آیا Claude آهنگ‌های الویس پریسلی را بازتولید کرده است؟
بخش دیگری از شکایت به خروجی‌های تولیدشده توسط چت‌بات Claude مربوط می‌شود.
شاکیان ادعا می‌کنند این مدل هوش مصنوعی در پاسخ به برخی درخواست‌ها، نسخه‌هایی از آهنگ‌های دارای کپی‌رایت تولید کرده که شباهت زیادی به آثار اصلی داشته‌اند.
برای نمونه، در شکایت آمده است که وقتی از Claude خواسته شد برخی آهنگ‌ها را برای مخاطبان امروزی بازآفرینی کند، خروجی‌ها همچنان ساختار، بخش‌های تکرارشونده و الگوهای ترانه‌های اصلی را حفظ کرده بودند.
از نگاه شاکیان، چنین خروجی‌هایی ممکن است از مرز الهام‌گرفتن عبور کرده و به بازتولید غیرمجاز آثار دارای کپی‌رایت تبدیل شده باشند.
آن‌ها همچنین معتقدند محدودیت‌هایی که آنتروپیک برای جلوگیری از بازتولید محتوای دارای حق نشر اعمال کرده، به اندازه کافی مؤثر نبوده است.
البته این ادعاها هنوز در دادگاه بررسی می‌شوند و نمی‌توان آن‌ها را اثبات قطعی تخلف دانست.
واکنش آنتروپیک به شکایت جدید
آنتروپیک در واکنش به پرونده اعلام کرده با ادعاهای مطرح‌شده مخالف است و قصد دارد به‌طور کامل از موضع خود در دادگاه دفاع کند.
این شرکت پیش‌تر نیز در پرونده‌های مرتبط با کپی‌رایت استدلال کرده بود که استفاده از آثار دارای حق نشر برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی، تحت شرایطی می‌تواند مشمول اصل استفاده منصفانه یا Fair Use در قوانین آمریکا باشد.
در مقابل، ناشران موسیقی معتقدند استفاده از آثار بدون مجوز، به‌ویژه زمانی که مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند خروجی‌های مشابه تولید کنند، ممکن است به بازار اقتصادی آثار اصلی آسیب بزند.
اختلاف بر سر این موضوع است که آیا استفاده از آثار موجود برای آموزش یک مدل هوش مصنوعی، استفاده‌ای تحول‌آفرین و مجاز محسوب می‌شود یا نیازمند دریافت مجوز از صاحبان حقوق است.
پاسخ حقوقی به این پرسش می‌تواند بسته به شرایط هر پرونده متفاوت باشد.
شکایت الویس پریسلی تنها پرونده آنتروپیک نیست
شرکت آنتروپیک پیش از این نیز با شکایت‌های متعددی از سوی ناشران موسیقی مواجه شده است.
در سال ۲۰۲۳، ناشرانی از جمله Universal Music Publishing Group، Concord و ABKCO علیه این شرکت اقدام حقوقی کردند.
این ناشران مدعی بودند که مدل Claude می‌تواند متن آثار موسیقایی دارای کپی‌رایت را بدون مجوز بازتولید کند.
در سال ۲۰۲۶ نیز شرکت‌های Sony Music Publishing و Warner Chappell شکایت جداگانه‌ای درباره استفاده احتمالی از ده‌ها هزار اثر موسیقایی برای آموزش هوش مصنوعی مطرح کردند.
در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، طرفین یکی از پرونده‌های قبلی آنتروپیک در دادگاه درباره مفهوم استفاده منصفانه و تأثیر آموزش هوش مصنوعی بر بازار آثار موسیقایی استدلال کردند.
قاضی در آن جلسه حکم نهایی صادر نکرد.
چرا این پرونده برای صنعت هوش مصنوعی اهمیت دارد؟
پرونده جدید آنتروپیک یکی از نمونه‌های مهم اختلاف مستقیم میان صاحبان حقوق آثار یک هنرمند مشخص و شرکت‌های توسعه‌دهنده هوش مصنوعی است.
نتیجه این شکایت می‌تواند در بحث‌های حقوقی مربوط به استفاده از آرشیوهای موسیقی، دریافت مجوز آموزشی و مسئولیت شرکت‌های هوش مصنوعی در قبال خروجی‌های تولیدشده مورد توجه قرار گیرد.
در صورت گسترش الزام به دریافت مجوز برای برخی کاربردهای آموزشی، شرکت‌های هوش مصنوعی ممکن است ناچار شوند قراردادهای بیشتری با ناشران و صاحبان حقوق محتوا منعقد کنند.
از سوی دیگر، شرکت‌های فناوری استدلال می‌کنند که آموزش مدل‌ها با هدف یادگیری الگوهای عمومی می‌تواند ماهیتی متفاوت از بازنشر مستقیم آثار داشته باشد.
در حال حاضر، شکایت صاحبان حقوق الویس پریسلی علیه آنتروپیک در مرحله رسیدگی قرار دارد و هنوز مشخص نیست دادگاه چه تصمیمی درباره ادعاهای مطرح‌شده خواهد گرفت.
دیدگاه‌ها