این خلاصه کوتاهی از کل ماجرا بود. جزییات آن به این شرح است که نینتندو و سونی برای اضافه کردن درایو سی دی به دستگاه Super Nintendo برنامه ریزی کرده بودند. البته با اینکه نینتندو تا زمان تولید Gamecube هنوز هم از ماژول استفاده می کرد، ولی آنها می دانستند که آینده به دیسک های پلاستیکی تعلق دارد. آنها به منظور تقویت طرح جدیدشان، متخصص دستگاه های Hi-Fi یعنی سونی را وارد برنامه خود کردند. در کنار SNES-CD یک کنسول دیگر هم در برنامه کاری آنها قرار گرفته بود با نام Nintendo Playstation تحت برند سونی. این کنسول قرار بود که هم ماژول های SNES را پشتیبانی کند و هم توانایی اجرای سی دی را داشته باشد.
دیدگاه‌ها