طرح جدید پنتاگون برای بررسی سطح تستوسترون نیروهای نظامی آمریکا با نتایج بحث‌برانگیز یک پژوهش علمی روبه‌رو شده است. محققان می‌گویند اگر معیار رایج پزشکی برای سنجش این هورمون اعمال شود، حدود یک‌چهارم سربازان مرد نیروی زمینی آمریکا ممکن است در غربالگری اولیه نتیجه‌ای پایین‌تر از حد تعیین‌شده داشته باشند.
این یافته در حالی منتشر شده که وزارت دفاع آمریکا با هدف بررسی سلامت و آمادگی جسمانی نیروهای نظامی، برنامه غربالگری تستوسترون مردان ۳۰ ساله و بالاتر را در دستور کار قرار داده است.
چرا ارتش آمریکا آزمایش تستوسترون را اجباری کرد؟
پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، در ژوئیه ۲۰۲۶ از برنامه جدیدی برای شناسایی کمبود احتمالی تستوسترون در نیروهای نظامی خبر داد.
براساس دستورالعمل رسمی منتشرشده در سپتامبر، سربازان مرد ۳۰ ساله و بالاتر باید در ارزیابی‌های دوره‌ای سلامت از نظر علائم و عوامل خطر کمبود تستوسترون غربالگری شوند. افراد جوان‌تر نیز در صورت درخواست یا وجود نشانه‌های بالینی می‌توانند بررسی شوند.
هدف اعلام‌شده این برنامه، شناسایی مشکلات احتمالی سلامت و حفظ آمادگی جسمانی نیروهای نظامی است.
بااین‌حال، برخی متخصصان نسبت به غربالگری گسترده افرادی که هیچ نشانه‌ای از کمبود هورمون ندارند ابراز نگرانی کرده‌اند.
نتیجه پژوهش جدید؛ حدود ۲۶ درصد سربازان زیر حد معیار بودند
پژوهشی که ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ در نشریه معتبر JAMA منتشر شد، داده‌های مربوط به سطح تستوسترون ۴۷۹ سرباز مرد فعال در نیروی زمینی آمریکا را بررسی کرد.
این اطلاعات از مطالعه سلامت و تغذیه نظامیان جمع‌آوری شده بود که بین اوت ۲۰۲۴ تا ژانویه ۲۰۲۶ در پنج پایگاه نظامی انجام شد.
نتایج نشان داد ۱۲۴ نفر از شرکت‌کنندگان، معادل حدود ۲۶ درصد، در یک نوبت آزمایش صبحگاهی سطح تستوسترون کمتر از ۳۰۰ نانوگرم در دسی‌لیتر داشتند.
این عدد یکی از آستانه‌های مورد استفاده در ارزیابی پزشکی کمبود تستوسترون است.
وضعیت سربازان بالای ۳۰ سال چگونه بود؟
پژوهشگران دریافتند حدود ۳۲٫۸ درصد از سربازان مرد ۳۰ ساله و بالاتر، نتیجه‌ای پایین‌تر از آستانه ۳۰۰ نانوگرم در دسی‌لیتر داشتند.
این نسبت در سربازان زیر ۳۰ سال حدود ۲۰ درصد بود.
براساس تعمیم آماری نتایج به جمعیت نیروی زمینی آمریکا، پژوهشگران برآورد کردند که بیش از ۱۰۰ هزار سرباز مرد ممکن است در یک آزمایش اولیه نتیجه‌ای کمتر از این آستانه داشته باشند.
البته این برآورد به معنای تأیید کمبود بالینی تستوسترون در تمام این افراد نیست.
آیا تستوسترون پایین به معنای مردودشدن سربازان است؟
خیر. یکی از نکات مهم این پژوهش آن است که نتیجه پایین آزمایش تستوسترون، به‌تنهایی نشان‌دهنده ابتلا به یک بیماری یا ناتوانی در انجام وظایف نظامی نیست.
سطح تستوسترون می‌تواند تحت تأثیر عواملی مانند سن، خواب، بیماری، وزن بدن و فشار جسمی تغییر کند.
به همین دلیل، پزشکان برای تشخیص کمبود واقعی این هورمون معمولاً علاوه بر بررسی علائم بالینی، آزمایش‌های صبحگاهی تکراری انجام می‌دهند.
در دستورالعمل پنتاگون نیز ارزیابی تکمیلی و انجام آزمایش در دو روز جداگانه پیش‌بینی شده است.
بنابراین، استفاده از عبارت «مردودشدن یک‌چهارم سربازان» بدون توضیح پزشکی می‌تواند برداشت نادرستی ایجاد کند.
چرا متخصصان درباره این برنامه هشدار می‌دهند؟
پژوهشگران می‌گویند اجرای غربالگری گسترده ممکن است تعداد زیادی از نیروهای نظامی را به آزمایش مجدد، مراجعه پزشکی و بررسی‌های تخصصی نیازمند کند.
همچنین برخی انجمن‌های تخصصی غدد هشدار داده‌اند که آزمایش افراد بدون علامت ممکن است به تشخیص بیش‌ازحد و درمان‌های غیرضروری منجر شود.
درمان جایگزینی تستوسترون برای برخی بیماران مبتلا به کمبود تأییدشده مفید است؛ اما استفاده از آن بدون تشخیص مناسب می‌تواند خطراتی داشته باشد.
از جمله عوارض احتمالی این درمان می‌توان به افزایش غلظت خون و کاهش تولید اسپرم اشاره کرد.
طبق دستورالعمل‌های اعلام‌شده، دریافت درمان هورمونی برای سربازانی که کمبود تستوسترون آن‌ها تأیید می‌شود، اختیاری است.
آیا تستوسترون بیشتر به معنای قدرت بدنی بالاتر است؟
تستوسترون در حفظ توده عضلانی، سلامت استخوان و برخی عملکردهای بدن نقش مهمی دارد؛ اما رابطه سطح این هورمون با توانایی نظامی پیچیده‌تر از آن است که بتوان تنها با یک عدد درباره عملکرد افراد قضاوت کرد.
عواملی مانند آمادگی جسمانی، کیفیت خواب، تغذیه، سلامت روان و شرایط تمرین نیز بر عملکرد سربازان تأثیر می‌گذارند.
همچنین شواهد علمی کافی وجود ندارد که افزایش تستوسترون در افراد دارای سطح طبیعی این هورمون، الزاماً باعث بهبود آمادگی رزمی شود.
آینده طرح آزمایش تستوسترون ارتش آمریکا
نتایج پژوهش JAMA نشان می‌دهد اجرای برنامه جدید پنتاگون احتمالاً به افزایش قابل‌توجه تعداد ارزیابی‌های پزشکی در میان نیروهای نظامی منجر خواهد شد.
بااین‌حال، پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی است و بر اندازه‌گیری یک‌باره تستوسترون تکیه دارد؛ بنابراین نمی‌توان از نتایج آن برای تعیین شمار قطعی سربازان مبتلا به کمبود هورمونی استفاده کرد.
مسئله اصلی اکنون این است که ارتش آمریکا چگونه میان شناسایی مشکلات واقعی سلامت و جلوگیری از آزمایش‌ها و درمان‌های غیرضروری تعادل برقرار خواهد کرد.
دیدگاه‌ها