موشک‌های بالستیک ایران؛ از فاتح و شهاب تا خرمشهر، سجیل و فتاح

برنامه موشکی ایران طی چند دهه از مجموعه‌ای متکی بر موشک‌های کوتاه‌برد به خانواده‌ای گسترده از موشک‌های بالستیک کوتاه‌برد و میان‌برد تبدیل شده است. امروزه مدل‌هایی با سوخت جامد و مایع، پرتابگرهای متحرک و انواع مختلف سامانه‌های هدایت در این مجموعه دیده می‌شوند.

در میان شناخته‌شده‌ترین موشک‌های بالستیک ایران می‌توان به خانواده فاتح، ذوالفقار، دزفول، حاج قاسم، خیبرشکن، شهاب، قدر، عماد، سجیل، خرمشهر و فتاح اشاره کرد.

با این حال، مشخصات اعلام‌شده برای بعضی از این موشک‌ها میان منابع رسمی ایران و ارزیابی‌های مستقل متفاوت است. به همین دلیل، اعداد مربوط به برد، دقت و وضعیت عملیاتی باید به‌عنوان مشخصات اعلامی یا برآوردهای منابع باز در نظر گرفته شوند.

موشک بالستیک چیست؟

موشک بالستیک پس از مرحله شتاب‌گیری، بخش عمده مسیر خود را تحت تأثیر قوانین حرکت بالستیک طی می‌کند. این ویژگی آن را از موشک کروز که بخش بزرگی از مسیر را با نیروی موتور و در ارتفاع نسبتاً پایین پرواز می‌کند، متمایز می‌کند.

موشک‌های بالستیک معمولاً براساس برد به گروه‌هایی مانند کوتاه‌برد (SRBM)، میان‌برد (MRBM)، میان‌برد بلندتر (IRBM) و قاره‌پیما (ICBM) تقسیم می‌شوند.

ایران در حال حاضر عمدتاً بر سامانه‌های کوتاه‌برد و میان‌برد تمرکز دارد.

مهم‌ترین موشک‌های بالستیک ایران

موشک برد گزارش‌شده سوخت رده کلی
فاتح-۱۱۰ حدود ۳۰۰ کیلومتر جامد کوتاه‌برد
فاتح-۳۱۳ حدود ۵۰۰ کیلومتر جامد کوتاه‌برد
ذوالفقار حدود ۷۰۰ کیلومتر جامد کوتاه‌برد
دزفول حدود ۱۰۰۰ کیلومتر جامد کوتاه‌برد
شهاب-۳ حدود ۱۳۰۰ کیلومتر مایع میان‌برد
حاج قاسم حدود ۱۴۰۰ کیلومتر جامد میان‌برد
فتاح-۱ حدود ۱۴۰۰ کیلومتر جامد میان‌برد
خیبرشکن حدود ۱۴۵۰ کیلومتر جامد میان‌برد
قدر حدود ۱۶۰۰ کیلومتر مایع میان‌برد
عماد حدود ۱۷۰۰ تا ۱۸۰۰ کیلومتر مایع میان‌برد
سجیل حدود ۲۰۰۰ کیلومتر جامد میان‌برد
خرمشهر حدود ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلومتر بسته به مدل و برآورد مایع میان‌برد

خانواده فاتح؛ یکی از پایه‌های برنامه موشکی ایران

فاتح-۱۱۰ یکی از شناخته‌شده‌ترین موشک‌های بالستیک کوتاه‌برد ایران است و مبنای توسعه چندین سامانه بعدی قرار گرفته است.

این موشک از سوخت جامد استفاده می‌کند و برد مدل‌های اصلی آن حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلومتر گزارش شده است.

استفاده از سوخت جامد از نظر عملیاتی اهمیت زیادی دارد، زیرا برخلاف بسیاری از موشک‌های سوخت مایع، نیاز به فرایند سوخت‌گیری طولانی پیش از پرتاب را کاهش می‌دهد.

فاتح-۳۱۳

فاتح-۳۱۳ نسخه توسعه‌یافته خانواده فاتح محسوب می‌شود که برد آن به حدود ۵۰۰ کیلومتر افزایش یافته است.

در این مدل علاوه بر افزایش برد، روی بهبود دقت نیز تمرکز شده است. استفاده از مواد سبک‌تر در بخش‌هایی از بدنه و موتور از عواملی است که برای افزایش برد این مدل مطرح شده‌اند.

ذوالفقار؛ ادامه مسیر خانواده فاتح

ذوالفقار یکی دیگر از اعضای خانواده موشک‌های سوخت جامد ایران است.

برد گزارش‌شده برای این موشک حدود ۷۰۰ کیلومتر است و نمونه‌هایی از آن در عملیات‌های واقعی نیز مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

ذوالفقار همچنین پایه‌ای برای توسعه مدل‌های دوربردتر محسوب می‌شود.

دزفول

دزفول را می‌توان یکی از مراحل بعدی توسعه خانواده ذوالفقار دانست.

برد گزارش‌شده برای این موشک حدود ۱۰۰۰ کیلومتر است و مانند ذوالفقار از پیشران سوخت جامد استفاده می‌کند.

حاج قاسم

موشک حاج قاسم با برد اعلام‌شده حدود ۱۴۰۰ کیلومتر یکی دیگر از اعضای دوربرد این شاخه از موشک‌های ایرانی است.

برخلاف موشک‌های قدیمی‌تر مانند شهاب-۳ که از سوخت مایع استفاده می‌کنند، حاج قاسم از پیشران سوخت جامد بهره می‌برد.

خانواده شهاب

خانواده شهاب یکی از قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین بخش‌های برنامه موشکی ایران محسوب می‌شود.

مدل‌های ابتدایی این خانواده مانند شهاب-۱ و شهاب-۲ برد نسبتاً محدودی داشتند، اما توسعه شهاب-۳ باعث افزایش قابل توجه برد شد.

شهاب-۳

شهاب-۳ یک موشک بالستیک میان‌برد با سوخت مایع است.

برد معمولاً گزارش‌شده برای آن حدود ۱۳۰۰ کیلومتر است و مدل‌های توسعه‌یافته براساس این طراحی، برد بیشتری دارند.

یکی از تفاوت‌های مهم شهاب-۳ با نسل جدید موشک‌های ایرانی، استفاده از سوخت مایع است.

قدر

قدر یکی از موشک‌هایی است که براساس خانواده شهاب-۳ توسعه پیدا کرده است.

برد آن بسته به مدل و منبع متفاوت گزارش شده، اما ارزیابی‌های موجود معمولاً محدوده‌ای در حدود ۱۶۰۰ کیلومتر یا بیشتر را مطرح می‌کنند.

قدر نیز مانند شهاب-۳ از سوخت مایع استفاده می‌کند.

عماد

عماد یکی دیگر از مشتقات خانواده شهاب-۳ محسوب می‌شود.

یکی از مهم‌ترین تغییرات این موشک، استفاده از یک وسیله بازگشتی مانورپذیر است که برای بهبود کنترل در مراحل پایانی پرواز طراحی شده است.

برد عماد در منابع مختلف حدود ۱۷۰۰ تا ۱۸۰۰ کیلومتر گزارش شده است.

خیبرشکن

خیبرشکن نماینده نسل جدیدتری از موشک‌های بالستیک سوخت جامد ایران است.

برد اعلام‌شده آن حدود ۱۴۵۰ کیلومتر است. استفاده از سوخت جامد و طراحی متحرک، آن را از خانواده‌های قدیمی‌تر سوخت مایع متمایز می‌کند.

سجیل؛ موشک دومرحله‌ای سوخت جامد

سجیل از نظر فناوری پیشران یکی از قابل توجه‌ترین موشک‌های بالستیک ایران است.

این موشک برخلاف شهاب-۳، قدر و عماد از سوخت جامد استفاده می‌کند و دارای دو مرحله است.

برد سجیل حدود ۲۰۰۰ کیلومتر گزارش شده است.

استفاده از دو مرحله سوخت جامد امکان دستیابی به برد بالا را بدون استفاده از موتورهای اصلی سوخت مایع فراهم می‌کند.

با این حال، درباره وضعیت دقیق عملیاتی و تعداد موشک‌های سجیل در منابع عمومی اطلاعات محدودی وجود دارد.

خرمشهر؛ یکی از بزرگ‌ترین موشک‌های بالستیک ایران

خانواده خرمشهر از نظر ابعاد و ظرفیت حمل محموله در میان موشک‌های بالستیک ایران اهمیت ویژه‌ای دارد.

مدل‌های مختلفی از این خانواده معرفی شده‌اند و «خرمشهر-۴» یا «خیبر» یکی از جدیدترین نمونه‌های شناخته‌شده آن است.

مقام‌های ایرانی برای برخی نمونه‌های این خانواده برد حدود ۲۰۰۰ کیلومتر را اعلام کرده‌اند، درحالی‌که برخی ارزیابی‌های مستقل بسته به پیکربندی موشک، برد بالقوه بیشتری را مطرح می‌کنند.

به همین دلیل نمی‌توان یک عدد واحد را به تمام اعضای خانواده خرمشهر نسبت داد.

فتاح؛ موشکی که ایران آن را هایپرسونیک معرفی می‌کند

فتاح-۱ در سال ۲۰۲۳ رونمایی شد و ایران آن را یک موشک «هایپرسونیک» معرفی کرد.

برد اعلام‌شده آن حدود ۱۴۰۰ کیلومتر است.

فتاح از یک بوستر اصلی سوخت جامد استفاده می‌کند و وسیله بازگشتی آن نیز به موتور جداگانه‌ای برای مانور در بخش پایانی مسیر مجهز شده است.

نکته مهم این است که اصطلاح «هایپرسونیک» درباره فتاح نیازمند توضیح است. بسیاری از موشک‌های بالستیک در بخش‌هایی از مسیر خود به سرعت بیش از ۵ ماخ می‌رسند؛ آنچه سامانه‌های پیشرفته‌تر هایپرسونیک را متمایز می‌کند، توانایی مانور قابل توجه در چنین سرعت‌هایی است.

بنابراین ادعای توانایی‌های هایپرسونیک فتاح را باید از صرف رسیدن موشک به سرعت هایپرسونیک تفکیک کرد.

فتاح-۲

ایران در سال ۲۰۲۳ نمونه دیگری با نام فتاح-۲ را نیز نمایش داد.

در زمان نگارش این مطلب، اطلاعات عمومی قابل راستی‌آزمایی درباره آزمایش‌های پروازی و وضعیت عملیاتی فتاح-۲ نسبت به سامانه‌هایی مانند فاتح-۱۱۰ محدودتر است. بنابراین مشخصات اعلام‌شده برای این مدل باید با احتیاط بیشتری در نظر گرفته شود.

سوخت جامد یا مایع؛ تفاوت نسل‌های موشکی ایران

یکی از روندهای مهم در برنامه موشکی ایران حرکت به سمت استفاده گسترده‌تر از سوخت جامد است.

شهاب-۳، قدر، عماد و خرمشهر نمونه‌هایی از موشک‌های سوخت مایع هستند؛ در مقابل، خانواده فاتح، ذوالفقار، دزفول، حاج قاسم، خیبرشکن و سجیل از سوخت جامد استفاده می‌کنند.

سوخت جامد معمولاً نگهداری و آماده‌سازی عملیاتی ساده‌تری دارد و زمان آماده‌شدن سامانه برای پرتاب را کاهش می‌دهد.

همین مسئله یکی از دلایلی است که توسعه موشک‌های سوخت جامد دوربرد اهمیت زیادی در تحول برنامه موشکی ایران داشته است.

دوربردترین موشک بالستیک ایران کدام است؟

پاسخ به این سؤال به معیار مورد استفاده بستگی دارد.

برای تعدادی از موشک‌های عملیاتی یا معرفی‌شده ایران بردهایی در محدوده ۱۴۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلومتر گزارش شده است. سجیل در محدوده ۲۰۰۰ کیلومتر قرار می‌گیرد و برای خانواده خرمشهر نیز اعداد مختلفی در محدوده ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلومتر مطرح شده‌اند.

با این حال، برد اعلام‌شده، برد تخمینی و برد آزمایش‌شده الزاماً یکسان نیستند.

همچنین پرتابگرهای فضایی ایران را نباید مستقیماً در فهرست موشک‌های بالستیک نظامی قرار داد. اگرچه فناوری پرتابگر فضایی و موشک بالستیک در حوزه‌هایی مانند پیشران و هدایت همپوشانی دارد، مأموریت و پیکربندی این سامانه‌ها متفاوت است.

آیا ایران موشک بالستیک قاره‌پیما دارد؟

براساس اطلاعات عمومی موجود، ایران یک موشک بالستیک قاره‌پیما یا ICBM عملیاتی را به نمایش نگذاشته است.

موشک‌های بالستیک شناخته‌شده ایران عمدتاً در رده کوتاه‌برد و میان‌برد قرار می‌گیرند و برد آن‌ها بسیار کمتر از برد مورد نیاز یک ICBM است.

جمع‌بندی

برنامه موشکی ایران طی چند دهه تغییر قابل توجهی کرده است. خانواده‌های اولیه مانند شهاب عمدتاً به فناوری سوخت مایع متکی بودند، درحالی‌که بخش قابل توجهی از نسل‌های جدیدتر مانند فاتح، ذوالفقار، حاج قاسم، خیبرشکن و سجیل از پیشران سوخت جامد استفاده می‌کنند.

در کنار افزایش برد، توسعه سامانه‌های هدایت و وسایل بازگشتی مانورپذیر نیز یکی دیگر از محورهای این برنامه بوده است.

با این حال، درباره برد، دقت و حتی وضعیت عملیاتی برخی مدل‌ها اختلاف‌هایی میان ادعاهای رسمی و ارزیابی منابع مستقل وجود دارد. به همین دلیل برای مقایسه این موشک‌ها باید میان مشخصات اعلام‌شده، برآوردهای مستقل و قابلیت‌هایی که عملاً آزمایش یا مشاهده شده‌اند تفاوت قائل شد.

م
محمدعلی قبادی

دانشجوی مهندسی صنایع و فعال حوزه رسانه و تکنولوژی با تمرکز بر تولید محتوا، توسعه رسانه، طراحی محصول و پروژه‌های دیجیتال است.

مشاهده کلیه مقالات منتشر شده
گفت‌وگوی کاربران

دیدگاه‌ها

۰ دیدگاه

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اپلیکیشن و نرم‌افزار

معرفی نرم افزار و اپلیکیشن

مشاهده بیشتر