شرکت برودکام (Broadcom) با همکاری چند مؤسسه بزرگ مالی وال‌استریت، قرارداد تأمین مالی ۶۳ میلیارد دلاری برای توسعه زیرساخت پردازشی شرکت آنتروپیک (Anthropic) را نهایی کرده است. این توافق امکان خرید تجهیزات پیشرفته هوش مصنوعی و اجاره آن‌ها به سازنده مدل Claude را فراهم می‌کند.
براساس گزارش اختصاصی وال‌استریت ژورنال در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶، نهایی‌شدن این قرارداد با چالش‌های جدی همراه بوده است. هاک تن، مدیرعامل برودکام، در مراحل پایانی مذاکرات شخصاً وارد عمل شد و با پذیرش شرایط مالی جدید و تقویت حمایت‌های اعتباری شرکت، توانست نگرانی وام‌دهندگان را کاهش دهد. اصل توافق نیز در بیانیه رسمی ۲۶ اکتبر برودکام و شرکای مالی آن تأیید شده است.
قرارداد ۶۳ میلیارد دلاری آنتروپیک برای چیست؟
هدف اصلی این توافق، تأمین تجهیزات پردازشی موردنیاز آنتروپیک برای آموزش و اجرای نسل‌های آینده مدل‌های هوش مصنوعی Claude است.
براساس بیانیه رسمی، منابع مالی قرارداد برای خرید شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی XPU برودکام و تجهیزات شبکه مرتبط استفاده خواهد شد.
این تجهیزات سپس از طریق یک ساختار مالی ویژه در اختیار آنتروپیک قرار می‌گیرند.
به این ترتیب، آنتروپیک به‌جای خرید مستقیم تمام سخت‌افزارها، می‌تواند از ظرفیت پردازشی آن‌ها در قالب قرارداد اجاره استفاده کند.
این روش امکان توسعه زیرساخت هوش مصنوعی را بدون پرداخت یکجای کل هزینه تجهیزات فراهم می‌کند.
تحویل تجهیزات مربوط به این توافق قرار است از سال ۲۰۲۷ آغاز شود.
دخالت مستقیم مدیرعامل برودکام برای نجات قرارداد
یکی از مهم‌ترین بخش‌های گزارش وال‌استریت ژورنال به نقش هاک تن، مدیرعامل برودکام، در نهایی‌شدن این قرارداد اختصاص دارد.
به نوشته این روزنامه، مذاکرات در مراحل پایانی با مقاومت برخی بانک‌ها روبه‌رو شده بود.
وام‌دهندگان درباره افزایش نرخ بهره، نوسان بازار هوش مصنوعی و میزان بازدهی متناسب با ریسک سرمایه‌گذاری نگرانی داشتند.
بانک‌ها قرار بود ده‌ها میلیارد دلار منابع مالی در اختیار ساختاری قرار دهند که ارزش دارایی‌های آن به تجهیزات پردازشی هوش مصنوعی وابسته است.
در چنین شرایطی، هاک تن شخصاً در مذاکرات مداخله کرد.
طبق گزارش وال‌استریت ژورنال، پذیرش نرخ‌های بهره بالاتر و تقویت تضمین‌های برودکام در برابر برخی زیان‌های احتمالی، به جلب موافقت وام‌دهندگان کمک کرد.
این مداخله نشان می‌دهد تأمین مالی زیرساخت‌های هوش مصنوعی، حتی برای بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری، به مذاکرات پیچیده با نهادهای مالی وابسته شده است.
پروژه North Star؛ ساختار مالی پیچیده پشت قرارداد
وال‌استریت ژورنال گزارش داده که این توافق با نام پروژه North Star شناخته می‌شود.
برخلاف یک وام شرکتی معمولی، منابع مالی از طریق یک شرکت با هدف ویژه یا SPV مدیریت خواهند شد.
این شرکت برای خرید شتاب‌دهنده‌ها و تجهیزات شبکه از برودکام تأمین مالی می‌شود و سپس سخت‌افزارها را به آنتروپیک اجاره می‌دهد.
در این مدل، پرداخت‌های اجاره‌ای آنتروپیک یکی از منابع اصلی بازپرداخت بدهی خواهد بود.
چنین ساختاری به بانک‌ها و سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تأمین مالی تجهیزات را از سایر فعالیت‌های شرکت‌های فناوری تفکیک کنند.
بااین‌حال، ریسک‌های آن از بین نمی‌روند.
اگر ارزش تجهیزات سریع‌تر از انتظار کاهش یابد یا شرایط مالی طرف‌های قرارداد تغییر کند، سرمایه‌گذاران ممکن است با زیان روبه‌رو شوند.
کدام بانک‌ها در قرارداد آنتروپیک مشارکت دارند؟
چهار مؤسسه بزرگ مالی در این قرارداد نقش اصلی دارند.
بانک آمریکا، سیتی‌گروپ و مورگان استنلی مسئول سامان‌دهی بخش ارشد تأمین مالی هستند.
شرکت سرمایه‌گذاری بلک‌استون نیز تأمین‌کننده بخش تعهدشده بدهی با اولویت دوم است.
بدهی ارشد معمولاً در زمان بازپرداخت یا وصول مطالبات، نسبت به بدهی‌های با اولویت پایین‌تر حق تقدم دارد.
به همین دلیل، سرمایه‌گذاران بخش دوم معمولاً ریسک بیشتری می‌پذیرند.
برودکام نیز با ارائه حمایت از ارزش باقیمانده تجهیزات، بخشی از ریسک وام‌دهندگان ارشد را پوشش می‌دهد.
براساس گزارش رویترز به نقل از منابع آگاه، حجم بخش ارشد بدهی حدود ۴۳٫۵ میلیارد دلار برآورد شده است.
البته این رقم در بیانیه رسمی شرکت‌ها به‌صورت مستقل اعلام نشده است.
چرا برودکام حاضر شد بخشی از ریسک را بپذیرد؟
در قراردادهای تأمین مالی تجهیزات، ارزش سخت‌افزار خریداری‌شده یکی از عوامل مهم برای ارزیابی ریسک وام‌دهندگان است.
اما تراشه‌های هوش مصنوعی با سرعت زیادی پیشرفت می‌کنند و ممکن است نسل‌های جدید، ارزش اقتصادی تجهیزات قدیمی‌تر را کاهش دهند.
این موضوع برای بانک‌هایی که ده‌ها میلیارد دلار اعتبار در اختیار پروژه قرار می‌دهند، اهمیت زیادی دارد.
برودکام در توافق جدید نوعی حمایت از ارزش باقیمانده دارایی‌ها ارائه کرده است.
طبق بیانیه رسمی، میزان این حمایت معادل بخش ارشد تأمین مالی خواهد بود.
این سازوکار می‌تواند در شرایط مشخص، بخشی از ریسک کاهش ارزش تجهیزات را برای وام‌دهندگان ارشد محدود کند.
بااین‌حال، چنین حمایتی به معنای تضمین کامل تمام بدهی‌های قرارداد نیست.
نگرانی وال‌استریت از بدهی‌های هوش مصنوعی
گزارش وال‌استریت ژورنال نشان می‌دهد بانک‌ها نسبت به سرعت افزایش بدهی‌های مرتبط با زیرساخت هوش مصنوعی محتاط‌تر شده‌اند.
به نوشته این روزنامه، یکی از نگرانی‌های اصلی، توانایی فروش بدهی‌ها به سرمایه‌گذاران دیگر در شرایط نامطمئن بازار است.
براساس جزئیات گزارش‌شده، بانک‌ها برنامه دارند حدود ۲۲ میلیارد دلار اوراق بدهی با رتبه اعتباری سرمایه‌گذاری را پس از تحویل تجهیزات عرضه کنند.
اگر نرخ بهره افزایش یابد یا تقاضا برای این اوراق کاهش پیدا کند، فروش آن‌ها ممکن است با زیان همراه شود.
همچنین حدود ۱۸ میلیارد دلار از بدهی‌های پرریسک‌تر، از همان سطح حمایت برودکام برای بخش ارشد برخوردار نیستند.
این ارقام نشان می‌دهند که در کنار فرصت‌های بزرگ اقتصادی هوش مصنوعی، ریسک‌های قابل‌توجهی نیز به سرمایه‌گذاران و مؤسسات مالی منتقل می‌شود.
ارتباط قرارداد جدید با تراشه‌های گوگل و هوش مصنوعی Claude
توافق ۶۳ میلیارد دلاری بخشی از همکاری گسترده‌تر آنتروپیک با گوگل و برودکام برای توسعه ظرفیت پردازشی است.
آنتروپیک در آوریل ۲۰۲۶ اعلام کرده بود توافق جدیدی با این دو شرکت برای دسترسی به چندین گیگاوات ظرفیت پردازشی مبتنی بر نسل آینده TPU امضا کرده است.
طبق برنامه اعلام‌شده، بخشی از این ظرفیت از سال ۲۰۲۷ عملیاتی خواهد شد.
تراشه‌های TPU گوگل برای پردازش‌های یادگیری ماشین طراحی شده‌اند و می‌توانند در آموزش و اجرای مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی استفاده شوند.
برودکام نیز در توسعه و تأمین فناوری‌های مرتبط با شتاب‌دهنده‌های سفارشی و زیرساخت شبکه نقش دارد.
همکاری این شرکت‌ها به آنتروپیک کمک می‌کند منابع پردازشی موردنیاز برای توسعه Claude را در مقیاس بزرگ‌تری تأمین کند.
این موضوع در شرایطی اهمیت دارد که شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی برای دسترسی به تراشه‌ها، برق و ظرفیت مراکز داده رقابت می‌کنند.
آیا قرارداد ۶۳ میلیارد دلاری نشانه شکل‌گیری حباب هوش مصنوعی است؟
افزایش سرمایه‌گذاری در زیرساخت هوش مصنوعی باعث شده پرسش‌های تازه‌ای درباره پایداری مالی این صنعت مطرح شود.
یکی از موضوعات موردبحث، تأمین مالی چرخشی است؛ وضعیتی که در آن شرکت‌های فناوری، تأمین‌کنندگان تجهیزات و سرمایه‌گذاران از طریق مجموعه‌ای از قراردادهای متقابل به یکدیگر وابسته می‌شوند.
چنین ساختارهایی لزوماً غیرعادی یا نامعتبر نیستند، اما ممکن است ارزیابی میزان ریسک واقعی را دشوارتر کنند.
در قرارداد جدید نیز موفقیت بازپرداخت بدهی به عواملی مانند استفاده مستمر از ظرفیت پردازشی، توان مالی طرف‌های قرارداد و ارزش اقتصادی تجهیزات وابسته است.
از سوی دیگر، رشد تقاضا برای خدمات هوش مصنوعی می‌تواند استفاده از چنین مدل‌های تأمین مالی را توجیه کند.
بنابراین، صرف وجود یک قرارداد بدهی بزرگ به معنای شکل‌گیری حباب اقتصادی نیست، اما افزایش حجم این قراردادها اهمیت بررسی ریسک‌های مالی را بیشتر می‌کند.
قرارداد آنتروپیک چه اهمیتی برای آینده هوش مصنوعی دارد؟
توافق ۶۳ میلیارد دلاری برودکام و آنتروپیک نشان می‌دهد رقابت هوش مصنوعی دیگر فقط به کیفیت مدل‌ها و الگوریتم‌ها محدود نیست.
شرکت‌ها برای توسعه مدل‌های پیشرفته به زیرساخت‌هایی نیاز دارند که هزینه ساخت و تجهیز آن‌ها به ده‌ها میلیارد دلار می‌رسد.
در چنین شرایطی، توانایی جذب سرمایه و طراحی قراردادهای مالی پیچیده می‌تواند به‌اندازه دسترسی به تراشه‌های قدرتمند اهمیت پیدا کند.
برای برودکام، این توافق فرصتی برای گسترش نقش خود در بازار سخت‌افزار هوش مصنوعی است.
برای آنتروپیک نیز امکان دسترسی به ظرفیت پردازشی بیشتر فراهم می‌شود؛ ظرفیتی که می‌تواند برای توسعه نسل‌های آینده Claude مورد استفاده قرار گیرد.
بااین‌حال، موفقیت نهایی این همکاری به تحویل تجهیزات، عملیاتی‌شدن زیرساخت‌ها و پایداری تعهدات مالی وابسته خواهد بود.
آنچه فعلاً قطعی است، نهایی‌شدن یک ساختار تأمین مالی عظیم است؛ قراردادی که هم جاه‌طلبی صنعت هوش مصنوعی و هم نگرانی روزافزون سرمایه‌گذاران درباره هزینه‌های آن را نشان می‌دهد.
دیدگاه‌ها