یک یوتیوبر آمریکایی با تغییرات گسترده روی فورد فستیوا (Ford Festiva)، یکی از عجیبترین خودروهای دستساز جهان را ساخته است؛ هاچبکی زردرنگ با عرض بیش از سه متر که دو فرمان، چهار صندلی در ردیف جلو و ۱۴ جالیوانی دارد.
به گزارش The Autopian و Ford Authority، تایلر فیور (Tyler Fever)، سازنده کانال یوتیوب Prop Department، برای ساخت این خودرو از سه دستگاه فورد فستیوا مدل ۱۹۸۸ استفاده کرده است. نتیجه پروژه، خودرویی با عرض ۱۰ فوت یا حدود ۳٫۰۵ متر است که با دریافت مجوز ویژه توانسته در جادههای عمومی آمریکا تردد کند.
ساخت پهنترین فورد فستیوا جهان با سه خودروی قدیمی
فورد فستیوا در اصل یک هاچبک کوچک و اقتصادی بود که برای استفاده شهری طراحی شده بود. عرض نسل اول این خودرو حدود ۱٫۶ متر است، اما تایلر فیور تصمیم گرفت این ابعاد را تقریباً دو برابر کند.
او برای اجرای پروژه سه دستگاه فورد فستیوا قدیمی خریداری کرد که هرکدام حدود ۲۵۰ دلار قیمت داشتند.
تیم سازنده ابتدا قطعات داخلی خودرو را جدا کرد و سپس بدنه یکی از خودروها را از وسط برش داد. پس از فاصله دادن دو نیمه بدنه، بخش میانی جدیدی با استفاده از قطعات فلزی و سازههای تقویتی ساخته شد.
در نهایت، عرض خودرو به ۱۰ فوت رسید؛ عددی که تقریباً معادل ۳٫۰۵ متر است.
این پروژه تنها به افزایش عرض بدنه محدود نبود و تقریباً تمام بخشهای خودرو، از سیستم انتقال قدرت تا داشبورد و شیشهها، به تغییرات اساسی نیاز داشتند.

دو فرمان و چهار صندلی در ردیف جلو!
یکی از عجیبترین ویژگیهای فورد فستیوا دستساز، وجود دو فرمان در کابین است.
تیم سازنده برای این خودرو دو فرمان فعال در نظر گرفته که در سمت چپ و راست کابین قرار دارند. بااینحال، پدالهای گاز و ترمز تنها در سمت راننده نصب شدهاند.
به همین دلیل، امکان کنترل فرمان از سمت دیگر وجود دارد، اما رانندگی کامل از هر دو سمت بهصورت مستقل امکانپذیر نیست.
افزایش چشمگیر عرض کابین همچنین باعث شده هر چهار صندلی خودرو در یک ردیف قرار بگیرند.
فضای داخلی آنقدر بزرگ شده که سازندگان در ویدیوی خود به شوخی آن را به یک اتاق تشبیه کردهاند.
داشبورد خودرو نیز بهشدت کشیده شده و ۱۴ جالیوانی در آن تعبیه شده است؛ ویژگی غیرمعمولی که با ماهیت سرگرمکننده پروژه هماهنگی دارد.

استفاده از چاپ سهبعدی برای ساخت قطعات جدید
افزایش عرض خودرو باعث شد بسیاری از قطعات اصلی فورد فستیوا دیگر قابل استفاده نباشند.
تیم سازنده برای طراحی قطعات جدید از ابزارهای مدلسازی کامپیوتری، برش لیزری و چاپ سهبعدی استفاده کرد.
یکی از مهمترین قطعات ساختهشده، جلوپنجرهای با عرض حدود هشت فوت بود که با استفاده از چاپگر سهبعدی تولید شد.
داشبورد کشیده خودرو نیز با همین روش ساخته شده است.
در بخش بدنه، قطعات فلزی جدید برای اتصال دو نیمه خودرو مورد استفاده قرار گرفتند و ساختار مرکزی با اجزای تقویتی مستحکم شد.
سپس بدنه بازسازی و با رنگ زرد پوشانده شد تا ظاهر نهایی همچنان به فورد فستیوا اصلی شباهت داشته باشد.
بزرگترین چالش فنی؛ افزایش طول پلوس خودرو
یکی از دشوارترین مراحل پروژه، تغییر سیستم انتقال قدرت بود.
فورد فستیوا یک خودروی دیفرانسیل جلو است و موتور آن نیروی محرکه را از طریق پلوسها به چرخهای جلو منتقل میکند.
با افزایش عرض خودرو، فاصله میان اجزای سیستم انتقال قدرت نیز بیشتر شد و قطعات استاندارد دیگر پاسخگوی ابعاد جدید نبودند.
تیم سازنده مجبور شد یکی از پلوسها را حدود پنج فوت یا ۱٫۵۲ متر بلندتر کند.
درعینحال، تلاش شد موتور و بخشهای اصلی سیستم انتقال قدرت خودرو حفظ شوند.
این تغییرات از مهمترین دلایلی بودند که پروژه را از یک تغییر ظاهری ساده به یک آزمایش مهندسی پیچیده تبدیل کردند.

کولر خانگی و تجهیزات عجیب زیر کاپوت
تغییرات فورد فستیوا تنها به بدنه و کابین محدود نشدهاند.
تایلر فیور برای تأمین سرمایش کابین بزرگ خودرو از یک کولر خانگی استفاده کرده است.
این کولر با کمک یک ژنراتور مستقل کار میکند که در بخش جلویی خودرو قرار گرفته است.
وجود چنین تجهیزاتی در یک هاچبک کوچک دهه ۱۹۸۰، ظاهر و ساختار خودرو را از نمونه استاندارد آن کاملاً متمایز کرده است.
در کنار این موارد، تیم سازنده شیشههای جدید و بخشهای داخلی متناسب با عرض غیرمعمول خودرو را نیز طراحی کرده است.

رانندگی بیش از ۶۴۰ کیلومتر با فورد فستیوا غولپیکر
با وجود ابعاد عجیب خودرو، تایلر فیور تصمیم گرفت قابلیت استفاده واقعی آن را نیز آزمایش کند.
او همراه اعضای تیم خود سفری دو روزه به مسافت بیش از ۴۰۰ مایل یا حدود ۶۴۰ کیلومتر انجام داد.
این سفر شامل رانندگی در بزرگراهها، جادههای بینشهری و مسیرهای شهری بود.
خودرو در جریان آزمایش توانست به سرعتی بیش از ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت برسد، اما رانندگی با آن به دلیل عرض بسیار زیاد، دشوارتر از یک خودروی معمولی بود.
در یکی از آزمایشهای سرعت، کاپوت خودرو بهطور ناگهانی باز شد و تیم سازنده مجبور شد قفل محکمتری برای آن نصب کند.
همچنین عرض زیاد خودرو باعث میشد عبور از مسیرهای باریک و حرکت در محدوده خطوط جاده چالشبرانگیز باشد.
آیا فورد فستیوا سهمتری مجوز تردد در خیابان دارد؟
عرض مجاز بسیاری از وسایل نقلیه معمولی در جادههای آمریکا حدود ۱۰۲ اینچ یا ۲٫۵۹ متر است.
فورد فستیوا دستساز با عرض ۳٫۰۵ متر از این محدوده فراتر میرود؛ بنابراین سازنده برای تردد آن به مجوز حمل بار با ابعاد غیرمتعارف و بیمه تجاری نیاز داشت.
تایلر فیور اعلام کرده که این مدارک را دریافت کرده و توانسته خودرو را در مسیرهای عمومی آزمایش کند.
بااینحال، خودرو در جریان سفر چند بار توجه مأموران پلیس را جلب کرد.
در یکی از موارد، مأمور پلیس به پلاک غیرمجاز خودرو اعتراض کرد و پس از بررسی مدارک به راننده تذکر داد.
در مورد دیگری نیز یک مأمور به دلیل نحوه حرکت خودرو و وجود دو فرمان، راننده را متوقف کرد.
نکته مهم این است که دریافت مجوز تردد ویژه در یک منطقه، به معنای تأیید عمومی خودرو برای استفاده بدون محدودیت در تمام جادهها نیست.
سازنده این خودرو قبلاً باریکترین فورد فستیوا را ساخته بود
تایلر فیور پیش از این پروژه نیز با تغییرات عجیب روی فورد فستیوا خبرساز شده بود.
او در پروژه قبلی خود یک فورد فستیوا مدل ۱۹۸۸ را از وسط برش داد و بخش میانی بدنه را حذف کرد تا خودرویی فوقالعاده باریک بسازد.
در آن پروژه، کاهش عرض بدنه بهاندازهای زیاد بود که دیگر فضای کافی برای استفاده از موتور اصلی خودرو وجود نداشت.
به همین دلیل، سازنده از یک سیستم محرکه الکتریکی کوچک برای حرکت خودرو استفاده کرد.
اما در پروژه جدید، او دقیقاً مسیر مخالف را انتخاب کرده و بهجای کاهش عرض، ابعاد خودرو را تا حد امکان افزایش داده است.
آیا این خودرو واقعاً پهنترین خودروی جهان است؟
تایلر فیور پروژه خود را پهنترین خودروی مجاز برای تردد در خیابان معرفی میکند، اما این ادعا باید با احتیاط مطرح شود.
نمونههای سفارشی بسیار بزرگ دیگری نیز در جهان ساخته شدهاند و تاکنون رکورد رسمی و مستقلی که این فورد فستیوا را پهنترین خودروی جهان معرفی کند، تأیید نشده است.
بنابراین بهتر است این محصول را یکی از پهنترین و عجیبترین خودروهای دستساز قابلحرکت در جاده بدانیم.
با وجود این محدودیت، پروژه Prop Department نمونه جالبی از ترکیب مهندسی، خلاقیت و سرگرمی است؛ خودرویی که نشان میدهد حتی یک هاچبک اقتصادی قدیمی نیز میتواند به سوژه یکی از غیرمعمولترین پروژههای خودرویی تبدیل شود.







دیدگاهها