حضور تولیدکنندگان محتوا در رویدادهای بزرگ ورزشی به بخش مهمی از تبلیغات برندها تبدیل شده است؛ اما اتفاقی که در مسابقات US Open 2026 رخ داد، نشان میدهد این همکاریها همیشه نتیجه مثبتی ندارند.
تکراتو به نقل از The Verge گزارش میدهد، در جریان مسابقه نائومی اوساکا و آناستازیا زاخارووا، گروهی از اینفلوئنسرها که در یکی از سوئیتهای لوکس ورزشگاه حضور داشتند، با استفاده از رینگلایت و ایجاد سروصدا بهاندازهای حواس بازیکنان را پرت کردند که داور مسابقه را متوقف کرد و چند بار از آنها خواست آرامتر باشند.
در بخش دیگری از مجموعه Billie Jean King National Tennis Center نیز برخی تولیدکنندگان محتوا از کارکنان مسابقات درخواست کرده بودند هنگام برگزاری بازی با فلاش از آنها عکس بگیرند.
داور مسابقه را بهخاطر اینفلوئنسرها متوقف کرد
استفاده از تجهیزات نورپردازی و سروصدای گروه حاضر در جایگاه لوکس درنهایت باعث مداخله داور شد.
ویدیوهای این اتفاق خیلی زود در شبکههای اجتماعی منتشر شدند و بحث گستردهتری درباره حضور اینفلوئنسرها در رویدادهایی مانند مسابقات ورزشی به راه انداختند.
پس از انتشار این ویدیوها، برگزارکنندگان US Open تابلوهای جدیدی در اطراف استادیوم نصب کردند و از تماشاگران خواستند از فلاش دوربین و سایر تجهیزات نورپردازی استفاده نکنند.
البته نکته مهم این است که طبق اعلام سخنگوی USTA، اینفلوئنسرهایی که مسابقه اوساکا و زاخارووا را مختل کردند، اعتبارنامه رسمی این سازمان را نداشتند.
تعداد اینفلوئنسرهای US Open تقریباً دو برابر شده است
حضور تولیدکنندگان محتوا در US Open اتفاق جدیدی نیست؛ اما تعداد آنها بهسرعت درحال افزایش است.
مدیر عملیات رسانهای USTA پیش از برگزاری مسابقات گفته بود این سازمان تعداد تولیدکنندگانی را که برای دریافت اعتبارنامه تأیید میشوند تقریباً دو برابر کرده است.
در US Open امسال نزدیک به ۱۰۰ اینفلوئنسر حضور داشتند؛ درحالیکه این رقم سال گذشته ۵۴ نفر بود.
این افزایش نشان میدهد برگزارکنندگان رویدادهای بزرگ، تولیدکنندگان محتوا را بهعنوان یک کانال تبلیغاتی جدی در نظر گرفتهاند. اینفلوئنسرها میتوانند تصاویر و ویدیوهای رویداد را به میلیونها کاربری برسانند که شاید از طریق رسانههای سنتی مسابقات را دنبال نکنند.
اما همین موضوع میتواند چالش تازهای ایجاد کند؛ زیرا تولید محتوای جذاب برای شبکههای اجتماعی همیشه با قواعد و فضای یک مسابقه حرفهای سازگار نیست.
حتی اعتبارنامه دو اینفلوئنسر لغو شد
حاشیههای US Open فقط به رینگلایتها محدود نبود.
دو اینفلوئنسر حوزه سبک زندگی پس از انتشار تصاویر کارتهای دسترسی خود در اینستاگرام، دسترسیشان به مسابقات را از دست دادند.
براساس توضیحات USTA، این دو نفر در اصل اعتبارنامه رسانهای رسمی دریافت نکرده بودند و نامشان بهشکل نادرستی در فهرست کارکنان ارائهشده توسط یکی از فروشندگان مواد غذایی قرار گرفته بود.
این اتفاق در کنار حاشیههای مسابقه اوساکا بار دیگر بحث درباره نحوه مدیریت دسترسی تولیدکنندگان محتوا به رویدادهای بزرگ را مطرح کرده است.
بازار تبلیغات اینفلوئنسری به ۴۴ میلیارد دلار نزدیک میشود
با وجود این حاشیهها، دلیل علاقه برندها به اینفلوئنسرها کاملاً مشخص است: توجه کاربران.
طبق ارقامی که The Verge به آنها اشاره میکند، هزینه تبلیغات مرتبط با تولیدکنندگان محتوا در آمریکا در سال ۲۰۲۵ به حدود ۳۷ میلیارد دلار رسیده بود و پیشبینی میشود تا پایان ۲۰۲۶ به ۴۴ میلیارد دلار برسد.
در چنین بازاری، برندها برای دسترسی به مخاطبان جوانتر حاضرند سرمایه قابلتوجهی روی یوتیوبرها، اینفلوئنسرها و دیگر تولیدکنندگان محتوا هزینه کنند.
اما اتفاق US Open نشان میدهد افزایش Reach و Engagement تنها بخشی از معادله است. رفتار یک تولیدکننده محتوا در یک رویداد عمومی نیز میتواند مستقیماً روی تصویر برند یا برگزارکننده تأثیر بگذارد.
تبلیغ جنجالی Callaway نمونه دیگری از همین مشکل است
The Verge در گزارش خود به نمونه دیگری از ریسک همکاری برندها با تولیدکنندگان محتوا اشاره میکند.
شرکت Callaway Golf ماه گذشته با کانال و برند ورزشی Good Good روی یک ویدیوی تبلیغاتی همکاری کرده بود. در بخشی از این ویدیو، Garrett Clark یکی از بنیانگذاران Good Good، گلفباز حرفهای Alexis Miestowski را هنگامی که برای برداشتن چوب گلف Callaway حرکت میکند، به زمین هل میدهد.
این تبلیغ با واکنش منفی گستردهای مواجه شد و برخی کاربران آن را بهدلیل نمایش خشونت علیه زنان نامناسب دانستند.
Callaway پس از بالاگرفتن انتقادها عذرخواهی کرد و همکاری خود با Good Good را پایان داد.
نکته قابلتوجه اینکه مدیرعامل Callaway تأیید کرد خود شرکت پیش از انتشار، ویدیو را تأیید کرده بود؛ هرچند اعلام کرد محتوای آن منعکسکننده ارزشهای این برند نیست.
برندها نمیتوانند تمام مسئولیت را به اینفلوئنسرها واگذار کنند
دو ماجرای US Open و Callaway یک مسئله مشترک را برجسته میکنند: استفاده از اینفلوئنسرها فقط خرید دسترسی به دنبالکنندگان آنها نیست.
وقتی یک برند یا برگزارکننده تصمیم میگیرد تولیدکننده محتوا را به رویدادی دعوت کند یا برای ساخت تبلیغ با او قرارداد ببندد، رفتار و محتوای آن فرد نیز میتواند به تصویر همان برند گره بخورد.
تولیدکنندگان بزرگ معمولاً خواهان آزادی عمل و کنترل خلاقانه روی محتوای خود هستند؛ همان آزادیای که به آنها کمک کرده مخاطبان بزرگی جذب کنند. اما برای برندها، واگذاری کامل این کنترل میتواند ریسک قابلتوجهی داشته باشد.
رشد سریع اقتصاد تولیدکنندگان محتوا احتمالاً اینفلوئنسرها را به بخش بزرگتری از تبلیغات آینده تبدیل خواهد کرد؛ اما حاشیههای اخیر نشان میدهند در کنار تعداد فالوور و میزان بازدید، نحوه مدیریت این همکاریها نیز اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.






دیدگاهها