
طبق تحقیقات تکراتو و بررسی گزارشهای منتشرشده از منابع بینالمللی، سرمایهگذاری اولیه برای ساخت فاز نخست Terafab حدود ۱۶.۸ میلیارد دلار برآورد شده است. این پروژه در شهرستان گرایمز ایالت تگزاس و در زمینی متعلق به اسپیسایکس احداث خواهد شد.
Terafab؛ کارخانهای برای تأمین عطش تراشههای هوش مصنوعی
رشد سریع پروژههای هوش مصنوعی شرکتهای تحت مدیریت ایلان ماسک باعث شده نیاز آنها به تراشههای پیشرفته به سطح بسیار بالایی برسد.
برآوردها نشان میدهد تقاضای محاسباتی سالانه تسلا و مجموعه شرکتهای مرتبط با اسپیسایکس از یک تراوات فراتر خواهد رفت. همین مسئله یکی از دلایل اصلی تصمیم ماسک برای ایجاد زنجیره تولید اختصاصی تراشه محسوب میشود.
Terafab قرار است تراشههای موردنیاز چند پروژه مهم را تولید کند؛ از جمله پردازندههای هوش مصنوعی مورد استفاده در ربات انساننمای Optimus تسلا، خودروهای خودران Cybercab و پردازندههای قدرتمند موردنیاز زیرساخت دیتاسنترهای فضایی اسپیسایکس.
کارخانهای با بیش از ۹ میلیون مترمربع فضای تولیدی
مقیاس Terafab یکی از نکات قابل توجه این پروژه است. براساس اطلاعات منتشرشده، این مجموعه در صورت تکمیل بیش از ۱۰۰ میلیون فوت مربع، معادل حدود ۹.۳ میلیون مترمربع فضای تولیدی خواهد داشت.
این ابعاد Terafab را در ردیف بزرگترین پروژههای صنعتی جهان قرار میدهد.
مجموعه نهایی قرار است شامل چهار ساختمان بسیار بزرگ باشد. هنوز مشخص نشده است که این چهار ساختمان هرکدام به مرحله خاصی از تولید اختصاص پیدا خواهند کرد یا بخشی از فازهای توسعه پروژه خواهند بود.
همه مراحل ساخت تراشه زیر یک سقف
یکی از تفاوتهای اصلی Terafab با بسیاری از کارخانههای سنتی نیمههادی، ساختار عمودی و یکپارچه آن است.
در صنعت تراشه معمولاً بخشهای مختلف فرآیند تولید در چندین کارخانه انجام میشوند. برای مثال، تراشههای منطقی و حافظه ممکن است در تأسیسات متفاوت ساخته شوند و سپس برای پکیجینگ و آزمایش به مجموعههای دیگری انتقال پیدا کنند.
اما در Terafab قرار است تولید تراشههای پیشرفته، حافظه، پکیجینگ و آزمایش نهایی تا حد زیادی در یک مجموعه متمرکز شوند.
چنین ساختاری میتواند زمان توسعه نسلهای جدید تراشه را کاهش دهد و امکان آزمایش و اصلاح سریعتر طراحیها را در اختیار شرکتهای ایلان ماسک قرار دهد.
فناوری 14A اینتل وارد پروژه ایلان ماسک میشود
یکی دیگر از بخشهای مهم این پروژه، همکاری با اینتل است. برنامه فعلی برای Terafab شامل استفاده از فناوری ساخت Intel 14A میشود؛ فرآیندی پیشرفته در کلاس حدود ۱.۴ نانومتر.
حضور اینتل میتواند اهمیت Terafab را برای صنعت نیمههادی آمریکا افزایش دهد؛ صنعتی که طی سالهای اخیر تلاش گستردهای برای کاهش وابستگی خود به کارخانههای آسیایی آغاز کرده است.
تراشه برای رباتها، خودروها و دیتاسنترهای فضایی
برخلاف بسیاری از کارخانههای تراشه که محصولات خود را به طیف گستردهای از مشتریان عرضه میکنند، Terafab در درجه اول برای پاسخ به نیاز اکوسیستم شرکتهای ایلان ماسک طراحی شده است.
تسلا برای توسعه سیستم رانندگی خودکار و ربات Optimus به حجم عظیمی از پردازندههای هوش مصنوعی نیاز دارد. از سوی دیگر، اسپیسایکس نیز ایده ایجاد زیرساختهای محاسباتی و دیتاسنترهای مبتنی بر فضا را دنبال میکند.
اگر این برنامهها در مقیاسی که ماسک پیشبینی کرده توسعه پیدا کنند، وابستگی به ظرفیت تولید شرکتهایی مانند TSMC و سامسونگ میتواند به یکی از موانع توسعه تبدیل شود.
Terafab تلاشی برای برطرف کردن همین محدودیت است.
پروژهای که میتواند به سرمایهگذاری ۱۱۹ میلیارد دلاری برسد
۱۶.۸ میلیارد دلار تنها مربوط به سرمایهگذاری اولیه پروژه است. براساس گزارشهای منتشرشده، در صورت اجرای تمامی مراحل توسعه Terafab، سرمایهگذاری نهایی این مجموعه میتواند به حدود ۱۱۹ میلیارد دلار برسد.
این پروژه همچنین حداقل ۳۰۰۰ شغل ایجاد خواهد کرد و بخش قابل توجهی از نیروهای موردنیاز آن قرار است از ساکنان منطقه تأمین شوند.
برای تأمین آب کارخانه نیز برنامه استفاده از مخزن Gibbons Creek در نظر گرفته شده و سیستمهای بازیافت و تصفیه آب بخشی از زیرساخت مجموعه خواهند بود.
ایلان ماسک به دنبال استقلال در صنعت تراشه
ساخت Terafab را میتوان فراتر از ایجاد یک کارخانه جدید دانست. شرکتهای تحت مدیریت ایلان ماسک اکنون در حوزههایی مانند خودروهای خودران، رباتیک، هوش مصنوعی، اینترنت ماهوارهای، پرتابهای فضایی و زیرساختهای محاسباتی فعالیت دارند و تقریباً تمام این حوزهها به تراشههای پیشرفته وابستهاند.
اگر Terafab طبق برنامه توسعه پیدا کند، تسلا و اسپیسایکس میتوانند بخش مهمی از زنجیره تأمین یکی از حیاتیترین قطعات موردنیاز پروژههای آینده خود را مستقیماً کنترل کنند.
چنین اتفاقی میتواند Terafab را به یکی از مهمترین بخشهای اکوسیستم فناوری ایلان ماسک تبدیل کند؛ کارخانهای که محصولات آن نهتنها در خودروها و رباتهای روی زمین، بلکه شاید در نسل آینده زیرساختهای محاسباتی مستقر در فضا نیز مورد استفاده قرار بگیرند.

