پژوهشگران در آزمایشی متفاوت، ۵۰ عامل هوش مصنوعی را وارد دنیای بازی ماینکرفت کردند و تنها یک مأموریت به آنها دادند: «یک تمدن شکوفا بسازید.» اما نتیجه برخلاف انتظار بود؛ عاملها بهجای توسعه یک جامعه پیشرفته، به تشکیل سلسلهمراتب مدیریتی، تدوین قوانین و ایجاد سیستمهای اداری روی آوردند.
به گزارش تکراتو، این آزمایش بخشی از پروژه مشترک YC Labs و Olam Labs است که نتایج آن در گزارش Agents in Games منتشر شده است. هدف پژوهشگران بررسی رفتار گروهی عاملهای هوش مصنوعی و شناسایی مشکلات احتمالی آنها در همکاری، تصمیمگیری و اجرای وظایف پیچیده بود.
۵۰ عامل هوش مصنوعی در ماینکرفت چه کردند؟
در آزمایشی با نام Civ50، پژوهشگران ۵۰ عامل مبتنی بر مدل GPT-6.1 Sol را در یک دنیای ماینکرفت با حالت بقا قرار دادند.
این عاملها سه ساعت فرصت داشتند تا بدون دریافت دستورالعمل دقیق درباره ساختار مدیریتی یا تقسیم وظایف، یک تمدن موفق ایجاد کنند.
آنها میتوانستند محیط بازی را بررسی کنند، منابع جمعآوری کنند، برنامه بنویسند و از طریق پیامهای خصوصی یا فضای مشترک با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
در طول این آزمایش، عاملها حدود ۵۹۰۰ پیام ردوبدل کردند؛ اما بخش قابلتوجهی از فعالیت آنها صرف هماهنگی و مدیریت داخلی شد.
هوش مصنوعی بهجای ساخت تمدن، حکومت تشکیل داد!
یکی از جالبترین اتفاقات آزمایش، شکلگیری یک ساختار مدیریتی خودجوش بود.
عاملی به نام Ada که در ابتدای فهرست عاملها قرار داشت، بهتدریج نقش رهبر گروه را به دست گرفت. دیگر عاملها برای دریافت مجوز و تأیید تصمیمها به او مراجعه میکردند.
Ada نیز برنامهای برای اداره جامعه در فضای مشترک نوشت و مجموعهای از قوانین و وظایف را تعریف کرد.
بهمرور سیستمهایی برای سهمیهبندی غذا، ثبت موجودی منابع، صدور مجوز و تعیین مسئولیت افراد شکل گرفت.
بااینحال، این ساختار اداری لزوماً به افزایش بهرهوری منجر نشد و در مواردی حتی اجرای کارهای ساده را کندتر کرد.
۱۱ دقیقه جلسه برای مصرف یک ماده ساده!
یکی از عجیبترین نمونههای بوروکراسی در این آزمایش زمانی رخ داد که چهار عامل هوش مصنوعی حدود ۱۱ دقیقه صرف تعیین مسئول انحصاری استفاده از یک واحد پودر استخوان برای رشد یک محصول کشاورزی کردند.
درحالیکه این ماده در ماینکرفت برای تسریع رشد گیاهان کاربرد دارد، عاملها بهجای استفاده سریع از آن، وارد فرایند طولانی تصمیمگیری شدند.
این رفتار نشان داد که عاملهای هوش مصنوعی ممکن است حتی بدون دستور مستقیم انسان، ساختارهای مدیریتی پیچیدهای ایجاد کنند که با هدف اصلی آنها تناسب چندانی ندارد.
حمله زامبیها تمدن هوش مصنوعی را فلج کرد
مشکلات عاملها تنها به تصمیمگیری محدود نبود.
در جریان آزمایش، ۳۴ مورد مرگ ثبت شد که ۲۲ مورد آن در نخستین شب اتفاق افتاد. حمله موجودات دشمن، از جمله زامبیها، باعث شد بسیاری از برنامههای اولیه کنار گذاشته شوند.
پس از این اتفاقات، عاملها محتاطتر شدند و بخش زیادی از زمان خود را در پناهگاههای کوچک و روشن سپری کردند.
بهجای گسترش قلمرو و توسعه زیرساختهای تمدن، تأمین غذا و زندهماندن به اولویت اصلی تبدیل شد.
در نتیجه، گروه نتوانست در مدت تعیینشده به هدف ساخت یک تمدن شکوفا دست پیدا کند.
رقابت GPT و Claude در بازیهای کامپیوتری
پژوهشگران علاوه بر آزمایش تمدنسازی، رقابت میان گروههایی از عاملهای مبتنی بر GPT-6.1 Sol و Claude Opus 5.5 را نیز بررسی کردند.
در رقابت Bed Wars در ماینکرفت، گروههای ۱۰ نفره با یکدیگر مسابقه دادند. در این بخش، عاملهای GPT در ۶ مسابقه از مجموع ۹ مسابقه پیروز شدند.
آزمایش دیگری نیز در بازی استراتژیک Mindustry انجام شد که طی آن تیم مبتنی بر GPT در ۶ مسابقه از مجموع ۷ مسابقه برنده شد.
به گفته پژوهشگران، عاملهای GPT معمولاً همکاری توزیعشدهتر و رفتار تهاجمیتری داشتند؛ در مقابل، عاملهای Claude بیشتر به ساختار رهبری متمرکز و تصمیمگیری گروهی متکی بودند.
البته این نتایج بهتنهایی اثبات نمیکنند که یک مدل هوش مصنوعی در تمام وظایف از مدل دیگر بهتر است؛ زیرا شرایط آزمایش، ابزارهای اجرایی و تعداد مسابقات محدود بودهاند.
چرا آزمایش تمدنسازی هوش مصنوعی اهمیت دارد؟
این پژوهش تنها یک آزمایش سرگرمکننده در محیط ماینکرفت نیست.
با گسترش عاملهای هوش مصنوعی که میتوانند بهصورت مستقل برنامهریزی و فعالیت کنند، نحوه همکاری تعداد زیادی از این عاملها به یکی از چالشهای مهم توسعه فناوری تبدیل شده است.
نتایج آزمایش نشان میدهد افزایش تعداد عاملهای هوشمند الزاماً به عملکرد بهتر منجر نمیشود. در بعضی شرایط، مشکلات هماهنگی، تصمیمگیری بیشازحد و ساختارهای اداری پیچیده میتوانند سرعت اجرای وظایف را کاهش دهند.
پژوهشگران ابزارهای مورد استفاده در این پروژه را نیز بهصورت متنباز منتشر کردهاند تا امکان بررسی و تکرار آزمایشها فراهم شود.
در نهایت، ماجرای ۵۰ عامل هوش مصنوعی در ماینکرفت نشان میدهد که حتی سیستمهای پیشرفته نیز برای همکاری مؤثر، علاوه بر توانایی استدلال، به سازوکارهای مناسب تصمیمگیری و مدیریت منابع نیاز دارند.







دیدگاهها