ناسا برای فرود انسان بر سطح مریخ از دانشجویان کمک می خواهد

ناسا. ناسا برای فرود انسان بر سطح مریخ از دانشجویان کمک می خواهد

ناسا امیدوار به یک جرقه از طرف دانشجویان است برای فهمیدن اینکه چگونه یک فضاپیمای سرنشین دار را با ایمنی بر روی سطح مریخ  فرود آورد. این آژانس فضایی امیدوار است که بتواند تا سال 2030 پای انسان را به این سیاره سرخ باز کند. اما در بین تمام مسائل فنی این پروژه که با آن مواجه اند، مهمترین چالش، کامل کردن گام نهایی این سفر، یعنی نشستن کامل این فضاپیما بر روی سطح سیاره می باشد.

کلید این چالش در هنگام  برخورد با اتمسفر نازک مریخ است. در حال حاضر در صنعت هوا فضا، راههای زیادی برای کم کردن سرعت در هنگام نشستن بر روی سطح این سیاره وجود ندارد. اجبار ناسا، فکر کردن به چیز دیگری غیر از جعبه چتر نجات است که بطور معمول برای فرود بر روی سطح زمین استفاده می شود. تکنیکی که در فرود مریخ نورد”کنجکاوی” نیز انجام گرفت.

تا کنون سنگین ترین فضاپیمایی که توانسته است با ایمنی بر روی سطح مریخ فرود آید، مریخ نورد کنجکاوی است- کاوشگری که در 6 اوت 2012 برای بررسی و یافتن آثار حیات بر روی سطح این سیاره فرود آمد- که بدنبال یک فرآیند چند مرحله ای پیچیده، از جمله استفاده از یک جرثقیل هوایی برای رفتن از مدار این سیاره به سطح آن انجام گرفت. این مریخ نورد اگرچه در حدود یک تن وزن داشت، اما ناسا به این نکته اشاره کرده است که یک فضاپیمای حامل انسان در حدود 15 تا 30 برابر این مقدار سنگینی خواهد داشت.

در حال حاضر محتمل ترین راه استفاده از نوعی چتر نجات قابل انعطاف است. اصطلاحی برای یک سپر حرارتی، یا کاهنده آیرودینامیکی مافوق صوت قابل انعطاف(HIAD) است که امکان کاهش سرعت برای کاوشگر را فراهم می کند و می شود پیش بینی کرد که با این تکنولوژی از یک محموله 22 تنی نیز پشتیبانی کرد.

اکنون ناسا بدنبال دانشجویان و فارغ التحصیلانی است که شاید بتوانند این مشکل را حل کرده و گوشه ای از این بار را بدوش بکشند. در همین راستا مسابقه تغییر برنامه توسعه (GCD) که با همکاری مدیریت فناوری فضایی ناسا و موسسه ملی هوافضا (NIA) برگزار می گردد برای دعوت از ایده های جدیدی درباره سپر انعطافی یا HIAD که ممکن است بصورت جلوه های ویژه گرافیکی درباره فیزیک این سپر در حالت فرود و یا استفاده از پنوماتیک برای تغییر HIAD انجام شود.

تیمها می توانند پیشنهاداتشان را تا 15 نوامبر (17 آبان) ارسال کنند. تا بهار 2016 مقالات ارائه شده به GCD مورد بررسی قرار گرفته و چهار مقاله برگزیده می شود تا طرح کلی و مفهومی خود را در برابر یک هیئت داوری از ناسا ارائه دهند. به عنوان جایزه تیمهای برنده، توسط  GCD هزینه دوره کارآموزی در Langley پرداخت می شود. جاییکه آنها قادر خواهند بود برای توسعه فن آوری های حقیقی کمک کنند تا شاید بتوانند روزی سر از این سیاره سرخ درآورند.

.

منبع: slashgear


عصر تکنولوژی، تکرا

 



ارسال نظر