همین حالا برای دوستان خود به اشتراک بگذارید: واتساپ | تلگرام |

اکتشافات سیارکی، هدف فضایی جدید چین

اکتشافات سیارکی ، هدف فضایی جدید چین
چین قصد دارد، پس از ارسال یک کاوشگر به مریخ در سال 2020، اکتشافات سیارکی را در دستور کار خود قرار دهد. این کشور قصد دارد، اکتشافات سیارکی را در سه سیارک انجام داده و بر روی یکی از سیارک ها تحقیقات علمی را انجام دهد.
بر اساس اوراق سفید منتشرشده توسط دولت چین با عنوان “فعالیت‌های فضایی چین در سال 2016″، از اکتشافات سیارکی به‌عنوان یکی از فعالیت‌های عمده صنعت فضایی کشور چین در پنج سال آینده نام‌برده شده است.
جی جیانگوی، محققی از آکادمی علوم چین و یکی از اعضای کمیته تخصصی اکتشافات اعماق فضای چین، به تشریح اهداف علمی اکتشافات فضایی چین در دو دهه آینده پرداخته است. این کمیته اساسا انجام اکتشافات سیارکی و پس‌ازآن سفرهای فضایی به سیاره مشتری و سیستم قمری آن را پس از اکتشافات مریخ در نظر گرفته است.
جی می‌گوید:”طرح متخصصان فضایی چین، ارسال یک کاوشگر به سیارک‌هاست. در این طرح پیشنهادی ذکرشده که کاوشگر موردنظر به مدتی مشخص در کنار یک سیارک حرکت خواهد کرد و برای انجام تجزیه‌وتحلیل نمونه‌های سطح آن بر روی آن فرود خواهد آمد.”
تاکنون، تنها ایالات‌متحده و ژاپن موفق به فرود کاوشگر بر روی سیارک‌ها شده‌اند. کاوشگر ژاپنی هایابوسا 1 در سال 2005 بر روی سیارک ایتوکاوا فرود آمد و نمونه‌هایی از این سیارک را به همراه خود به زمین آورد.
جی می‌گوید:”چین کاوشگر چانگه 5 را به ماه خواهد فرستاد و نمونه‌های جمع‌آوری‌شده از سطح آن را در سال جاری به زمین بازخواهد گرداند. در صورت موفقیت طرح اکتشافات سیارکی، چین به‌مانند ژاپن قادر به بازگرداندن نمونه‌های سیارکی به زمین و مطالعه بر روی آن‌ها خواهد بود.”
دانشمندان چینی اولویت خود را شناسایی سیارک‌های نزدیک به زمین قرار داده‌اند که احتمال برخورد آن‌ها با زمین وجود دارد. در همین حال، این دانشمندان مشتاق به مطالعه نحوه تکامل و شکل‌گیری سیارک ها هستند. اکتشافات سیارکی می‌تواند، درک دانشمندان را از نحوه شکل‌گیری منظومه شمسی و همچنین منشأ حیات و آب در زمین افزایش دهد.
دانشمندان چینی قصد ارسال کاوشگر به سیارک آپوفیس رادارند. این کاوشگر همچنین برنامه‌ای برای یک گذر نزدیک سیارکی دارد. جی می‌گوید، تمام این مأموریت، شش سال به طول خواهد انجامید.

سیارک آپوفیس که در سال 2004 کشف‌شده، با قطر حدود 394 متر، به‌اندازه دو زمین فوتبال است. دانشمندان تصور می‌کردند، ممکن است، این سیارک در سال 2029 به زمین برخورد کند. اما در سال ۲۰۱۳، احتمال برخورد آپوفیس با زمین به‌کلی رد شد. گفته می‌شود، در جریان این پیش‌بینی دانشمندان، ارتش آمریکا و روسیه قصد، منحرف کردن مسیر حرکت این سیارک را که از کمربند کویپر به سمت زمین حرکت می‌کند، داشته‌اند.
سیارک آپوفیس که در سال 2004 کشف‌شده، با قطر حدود 394 متر، به‌اندازه دو زمین فوتبال است. دانشمندان تصور می‌کردند، ممکن است، این سیارک در سال 2029 به زمین برخورد کند. اما در سال ۲۰۱۳، احتمال برخورد آپوفیس با زمین به‌کلی رد شد. گفته می‌شود، در جریان این پیش‌بینی دانشمندان، ارتش آمریکا و روسیه قصد، منحرف کردن مسیر حرکت این سیارک را که از کمربند کویپر به سمت زمین حرکت می‌کند، داشته‌اند.

تهدیدات فضایی
سیارک آپوفیس که در سال 2004 کشف‌شده، با قطر حدود 394 متر، به‌اندازه دو زمین فوتبال است. تجزیه‌وتحلیل‌های دانشمندان نشان می‌دهد، این سیارک در سال 2029 بافاصله‌ای بسیار نزدیک، حدود 30 هزار کیلومتر از کنار سیاره ما عبور خواهد کرد. فاصله‌ای که در مقیاس نجومی به‌اندازه پهنای یک تار مو است و کمتر از فاصله ماه به زمین و حتی نزدیک‌تر از بسیاری از ماهواره‌های زمینی ساخته انسان به زمین خواهد بود. بنابراین، عبور سیارک آپوفیس از زمین، عبور نزدیک‌ترین سیارکی است که از مین عبور کرده است. دانشمندان می‌گویند، این سیارک در سال 2036 دوباره به نزدیکی زمین بازخواهد گشت.
در ابتدای کشف آپوفیس، از این سیارک به‌عنوان تهدیدی بزرگ برای زمین نام‌برده می‌شد. اکنون بیش از 100 گروه علمی از سراسر جهان در حال مطالعه آپوفیس هستند. مطالعات جدید نشان داده، احتمال برخورد این سیارک با زمین، 1 در میلیون است.
اگرچه دیگر نیازی نیست، نگران آپوفیس باشیم، اما دانشمندان تخمین می‌زنند، بیش از 300 هزار جرم کیهانی با قطری بیش از 40 متر در نزدیکی زمین وجود دارد که تنها 4 درصد از آن‌ها کشف‌شده‌اند. در سال 2013، شبکه بین‌المللی هشدار سیارکی راه‌اندازی شد تا وظیفه نظارت بر تهدیدات احتمالی سیارک‌ها را بر عهده داشته باشد.
چین در ژانویه 2017، سه سیارک جدید بهنام‌های BK3، 2017 BM3 و 2017 BL3 را کشف کرده که به نظر می‌رسد، مورد آخر تهدیدی برای زمین محسوب می‌شود.
جی می‌گوید:”به‌منظور مقابله با تهدیدات احتمالی اجرام کیهانی نزدیک به زمین، تنها به تلسکوپ‌های زمینی برای ایجاد سیستم نظارتی و هشداردهنده احتیاج داریم بلکه به کاوشگرهای فضایی هم برای انجام تحقیقات بر روی ساختار و ویژگی‌های سیارک هم نیاز داریم.”
اکتشافات سیارکی چین، به دانشمندان کمک خواهد کرد تا درک بهتری از ویژگی‌های اساسی اجرام کیهانی نزدیک به زمین داشته باشند و تا با اطلاعات به بیشتری به دنبال اقدامات اساسی برای مقابله با احتمال برخورد این اجرام به زمین باشند.

سیارک توتاتیس اولین بار در سال 1934 رصد شد و پس‌ازآن در سال 1989 به‌صورت رسمی کشف شد. این سیارک هر‌ چهار سال یک‌بار به دور خورشید می‌چرخد. توتاتیس درصورتی‌که زمانی در مسیر برخورد با زمین قرار بگیرد می‌تواند بسیار خطرناک باشد. دانشمندان به‌طورکلی بر این باورند برخورد جرمی به بزرگی یک کیلومتر‌ با زمین می‌تواند برای کل سیاره عواقب ناخوشایندی به دنبال داشته باشد که مهم‌ترین این عواقب تغییر آب‌وهوای جهان برای چندین سال متوالی است.
سیارک توتاتیس اولین بار در سال 1934 رصد شد و پس‌ازآن در سال 1989 به‌صورت رسمی کشف شد. این سیارک هر‌ چهار سال یک‌بار به دور خورشید می‌چرخد. توتاتیس درصورتی‌که زمانی در مسیر برخورد با زمین قرار بگیرد می‌تواند بسیار خطرناک باشد. دانشمندان به‌طورکلی بر این باورند برخورد جرمی به بزرگی یک کیلومتر‌ با زمین می‌تواند برای کل سیاره عواقب ناخوشایندی به دنبال داشته باشد که مهم‌ترین این عواقب تغییر آب‌وهوای جهان برای چندین سال متوالی است.

منشأ حیات
برخی از دانشمندان معتقدند، سیارک 1996 FG3 ممکن است، اسراری از منشأ حیات بر روی زمین را در خود پنهان کرده باشد. در حال حاضر، دو نظریه اصلی در مورد منشأ حیات وجود دارد. یکی از این نظریات بیان می‌کند، حیات در خود زمین به وجود آمده است. از سوی دیگر، نظریه دیگری هم مطرح‌شده که می‌گوید، حیات از فضا سرچشمه گرفته است. دانشمندان تاکنون موفق به کشف شهاب‌سنگ‌های بسیاری شده‌اند که تصور می‌شود، ارتباطی با منشأ حیات داشته‌اند.
همچنین تصور می‌شود، بسیاری از این سیارک‌ها حاوی آب باشند. همچنین برخی دانشمندان بر این باورند که آب زمین ممکن است، توسط دنباله‌دارها به زمین آورده شده باشد.
جی می‌گوید: “دانشمندان تاکنون مشاهدات نجومی زمینی بسیاری برای مطالعه سیارک 1996 FG3 انجام داده‌اند. تجزیه‌وتحلیل‌های طیفی نگاری نشان می‌دهد، این سیارک، سیارکی کربنی است و به‌احتمال‌زیاد، حاوی عناصر آلی است که برای شکل‌گیری حیات ضروری هستند.”
چین پیش‌ازاین هم مانور گذر نزدیکی را در نزدیکی سیارکی به نام توتاتیس انجام داده است. در دسامبر سال 2012، کاوشگر چانگه 2 چین، موفق به انجام یک مانور گذر نزدیک از کنار این سیارک شد. چانگه 2 در طول مانور خود تنها 770 متر از این سیارک و 7 میلیون کیلومتر از زمین فاصله داشت.

چانگه 5، مأموریت قمری بدون سرنشین چین (به معنای الهه ماه در اساطیر چین باستان) است که قرار است، امسال به ماه ارسال شود. چانگه نخستین مأموریت بازگشت نمونه چین خواهد بود. انتظار می‌رود، این کاوشگر 2 کیلوگرم خاک و سنگ‌های ماه را به زمین بیاورد.
چانگه 5، مأموریت قمری بدون سرنشین چین (به معنای الهه ماه در اساطیر چین باستان) است که قرار است، امسال به ماه ارسال شود. چانگه نخستین مأموریت بازگشت نمونه چین خواهد بود. انتظار می‌رود، این کاوشگر 2 کیلوگرم خاک و سنگ‌های ماه را به زمین بیاورد.

توتاتیس با طول 4.3 کیلومتر و عرض 2.4 کیلومتر یک جرم کیهانی خطرناک محسوب می‌شود. چراکه هر چهار سال از کنار زمین عبور می‌کند.این در حالی است که عرض سیارکی که تصور می‌شود باعث انقراض دایناسورها شده، حدود 10 کیلومتر بوده است. این نخستین مشاهده گذر نزدیک از توتاتیس بود. کاوشگر چینی در طول این مأموریت موفق شد، تصاویری با وضوح بسیار بالا به ثبت برساند
جی و همکارانش تحقیقات فشرده‌ای را در مورد توتاتیس انجام داده‌اند و دریافته‌اند، این سیارک شبیه ریشه زنجیل حدود 4750 متر طول و 1950 متر عرض دارد. این محققان همچنین تحقیقاتی را در مورد نحوه چرخش این جرم کیهانی انجام داده‌اند.
این تحقیق همچنین درک دانشمندان را از ویژگی‌های زمین‌شناسی و نحوه شکل‌گیری سیارک افزایش داد. مطالعه فوق همچنین نشان داد، دهانه‌های برخوردی روی سطح توتاتیس می‌تواند 1.6 میلیارد سال قدمت داشته باشند.

.

منبع: spacedaily

ارسال برای دوستان در: واتساپ | تلگرام |

فیگار، فیلم، گیم و آرت



ارسال نظر