دزدان دریایی مقصر اصلی استفاده نکردن آمریکا از معیار اندازه گیری متریک هستند

معیار اندازه گیری متریک

دزدان دریایی انگلیسی، شاید مهمترین چیزی را که می توانستند، در بیش از 200 سال پیش از آمریکایی ها سرقت کردند. هنوز آمریکایی ها با تبعات این سرقت رو به رو هستند.

ایده هوشمندانه معیارهای اندازه گیری، توسط عده ای از فیلسوفان پاریسی داده شد. سیستم جهانی یکسان برای اندازه گیری از دو مفهوم مشتق می شود، استفاده از معیار تعیین شده از قبل و استفاده از اعداد اعشاری برای اندازه گیری های دقیق، بنیان معیارهای اندازه‌گیری هستند. این مساله به معنای پایان دادن به سودجویی تجاری بود که با یک واحد سنجش خاص کالایی را می‌خریدند و آنرا با معیار سنجش دیگری به فروش می رساندند.

به طور ساده تر استفاده از معیار اندازه گیری جهانی، نیاز به محاسبات ساده علمی و گسترش این ایده به سراسر دنیا داشت. ایده استفاده از واحد‌های سنجش یکسان، به منزله روشنایی در عصر روشنگری بود، تنها چیز باقی مانده قانع کردن کشورهای دیگر برای استفاده از این سیستم توسط دانشمندان فرانسوی بود.

دزدان دریایی برای خراب کردن بهترین ایده‌ها هم راهی را پیدا می کنند

در سال 1973، جوزف دومبی گیاه شناس به همراه دو معیار اندازه گیری استاندارد، یک میله که دقیقا یک متر طول داشت و یک سیلندر مسی به نام “گرایو” که دقیقا یک کیلوگرم وزن داشت، با کشتی عازم دریا شد. او عرض اقیانوس اتلانتیک را پیمود تا با توماس جفرسون وزیر امور خارجه دیدار کند. جفرسون از طرفداران ایده سیستم اندازه گیری یکسان بود. دومبی امیدوار بود بتواند جفرسون را قانع کند تا کنگره سیستم متریک را به عنوان سیستم اندازه گیری استاندارد بپذیرد. طوفان شروع شد، کشتی دامبی نیز در امان نماند. متاسفانه دامبی به سمت کارائیب رانده شده و در چنگال دزدان دریایی بریتانیایی اسیر شد.

در واقع این دزدان دریایی به نحوی با حکومت انگلستان کنار آمده بودند. تا زمانی که دزدان دریایی تنها به کشتی های غیر انگلیسی حمله می کردند، حکومت با آنها تا حدی مدارا می نمود. دامبی توسط دزدان دریایی به گروگان گرفته شد، دانشمند بدشانس مدتی بعد در زندان درگذشت. دزدان دریایی نیز وسایلی که متعلق به او بود را به بالاترین قیمت پیشنهادی که دریافت کردند، واگذار نمودند. فرانسوی ها دوباره سیستم متریک پیشنهادی خود را به همراه ملحقات به آمریکا ارسال کردند اما زمانی که به آنجا رسیدند، وزیر امور خارجه عوض شده بود. ادموند راندولف وزیر امور خارجه جدید اهمیتی به سیستم‌های اندازه گیری نمی داد.

برخلاف بقیه دنیا که سیستم اندازه گیری متریک را پذیرفته بود، آمریکا کماکان بر طبل استفاده از سیستم غیر معمول امپریال می کوبید. این ماجرا فقط به بهانه روز جهانی صحبت کردن شبیه دزدان دریایی آورده نشد بلکه دلیل اصلی جای دیگری است. آمریکا هنوز از این اتفاق ناخوشایند رنج می برد. در صورتی که دامبی طبق برنامه، می توانست با جفرسون دیدار کند، احتمالا موفق به قانع کردن او برای پذیرش سیستم متریک برای اندازه گیری فاصله و جرم، از سوی کنگره می شد.

در این صورت این کشور از ابتدا سیستم متریک را می پذیرفت و در دو قرن گذشته با مشکل تبدیل واحد‌ها رو به رو نبود. فقط به زحمتی که در هنگام پخت غذایی که دستور پخت آن با واحد اندازه گیری پوند نوشته شده است فکر کنید. چقدر این تبدیل واحد‌ها وقت شما را تلف می کند. الیزاب گنتوری کارمند موسسه ملی استاندارد و تکنولوژی می گوید: “انگلستان راه خود را با انتخاب نکردن واحد کیلوگرم گم کرده است.” احتمالا گنتوری بهتر از هر کسی این مشکل را لمس کرده است. شغل گنتوری در 12 سال گذشته سر و کله زدن با آمریکایی ها برای پذیرش واحد اندازه گیری اس آی به عنوان واحد اندازه گیری بین المللی بوده است.

استفاده از سیستم اس آی به دلیل همه گیر بودن آن بسیار ساده تر است. گنتوری به جای زیاده گویی در این مورد، به این نکات اشاره کرد که، سرعت سنج اتومبیل شما، بر حسب کیلومتر است، نرم افزاری که وضعیت آب و هوا را بر روی گوشی هوشمندتان به شما نشان می دهد، اطلاعات را بر حسب درجه سانتیگراد نمایش می دهد. او و همکارانش به نکته ای ساده اشاره می کنند، اکنون سیستم اندازه گیری متریک فراگیرتر از آن است که فکر می کنید. گنتوری گفت: “به کاری که می کنید فکر کنید، با کمی تمرین، راه درست را انتخاب کنید، انتخاب ساده ای است.”

کمپانی های آمریکایی با استفاده از سیستم متریک فرایند ساخت و تجارت بین المللی خود را انجام می دهند. نوشابه بر اساس لیتر به فروش می رسد نه گالون! دانش آموزان دبیرستانی در درس شیمی محاسبات خود را بر اساس سیستم متریک انجام می دهند. گنتوری افزود: “من بد شانسی دومبی را از دست دادن یک فرصت تاریخی می دانم.”

تا زمان جنگ‌های انقلاب آمریکا، این کشور سیستم اندازه گیری استانداردی نداشت. گنتوری می گوید، ما به سختی ارز واحدی داشتیم. یک گونی جو در نیوجرسی 32 پوند وزن داشت، اما در شمال هر گونی جو 28 پوند وزن، با توجه به خرید و فروش بر اساس گونی عرف در منطقه و قیمت تقریبا یکسان محصول، تاجر سود کلانی به جیب می‌زدند. این یک عمل به قدری احمقانه بود که جورج واشنگتن رییس جمهور وقت آمریکا، تلاش بسیاری را جهت تصویب یک واحد اندازه گیری استاندارد و یکسان نمود، به نظر او نیز این مساله بسیار مهم بود.

جفرسون تلاش خود را منعطف به ثبت یک سیستم استاندارد نمود، با وجود تمام تلاش هایی که در این راه نمود کنگره بر اساس سند منتشر شده ان ای اس تی در سال 1973 آن را به عنوان یک پیشنهاد در نظر گرفت.

به پاریس بازگردیم، طرفداران سیستم جدید متریک، با وجود جفرسون در سر کار فرصت فوق العاده ای پیدا کردند. فرانسه تنها کشوری است که به آمریکا در طول جنگ انقلابی آمریکا کمک نمود. یک سیستم مشترک اندازه گیری به تجارت بین دو کشور کمک می نمود. و از طرف دیگر یک افتضاح برای انگلستانی ها محسوب می شد که هنوز بر استفاده از فیت و فوت اصرار داشتند. بنابرین آنها دومبی را به واشنگتن فرستادند، این انتخاب به نظر هوشمندانه می رسید چرا که، او باهوش و پر تلاش بوده در گذشته نیز به اتلانتیک سفر نموده بود. کیث مارتین، پژوهشگر و کتابدار ان آی اس تی به شوخی می گوید، تنها چیزی که دومبی نداشت، شانس بود!

دومبی قبل از این سفر نیز با مشکلات بسیاری رو به رو بود، او از زندان اسپانیا فرار کرده، به وطن خود فرانسه جایی، که دوستان اریستوکراتش منتظر اعدام با گیوتین بودند برگشت. در هنگام سفر به آمریکا زمانی که در چنگ دزدان دریایی افتاد، احتمالا اشیای دیگری که به سرقت رفت، و در دهه گذشته به نمایش گذاشته شد، مربوط به همین رویداد‌ها بوده اند. مارتین در ادامه تصریح کرد: “ماجرای دومبی باید چیزی بیش از یک پاورقی تاریخی باشد، در صورتی که او و جفرسون دیدار می کردند احتمالا تغییرات بسیار بزرگی را موجب می شد.”

با توجه به گوناگونی معیارهای اندازه گیری، احتمالا با قبول یک واحد اندازه گیری مشترک، سیستم متریک، همه راضی خواهند بود. به هر روی، استفاده از سیستم یکسان اندازه گیری تا 85 سال بعد مورد توافق قرار نگرفت. در سال 1875 آمریکا قرار داد سیستم بین اللمللی متریک را امضا نمود و اداره ای مختص آن را تاسیس کرد تا اندازه گیری ها را بر مبنای سیستم استاندارد متریک جهانی انجام دهد اما تا سال 1975 هنوز سیستم متریک در آمریکا کاملا جا نیوفتاده بود. در این سال با تصویب کنگره، استفاده از این سیستم اندازه گیری در آمریکا افزایش یافت.

گنتری در مورد اندازه گیری افزود: “ساختاری نامرئی است که دور و اطراف ما را هر روز احاطه نموده است.” تقریبا تمام فعالیت‌های روزانه ما، به نحوی با اندازه گیری مرتبط است، از لحظه ای که با زنگ ساعت بیدار می شویم، دمایی که برنامه هواشناسی تلویزیون اعلام می کند، مقدار شیری که در فنجان میریزیم، به صورتی اندازه گیری شده اند، احتمالا برای اندازه گیری آنها از سیستم متریک استفاده شده است.

میله و استوانه ای که توسط دامبی به عنوان معیار اندازه گیری به آمریکا برده می شد، بیش از آنکه به نظر برسد اهمیت داشت. ذکر داستان این دو شی نیز خالی از لطف نیست، پس از فروش این اشیا توسط دزدان دریایی، از طریق تعدادی واسطه فرانسوی به راندلوف رسید. او قادر به درک اهمیت این اشیا نبود.

هیچ کس نمی داند بعدا چه اتفاقی افتاد اما استوانه اندازه گیری وزن، در نهایت به دست معاون اراضی اندرو الیکوت افتاد، که در حال اجرای نقشه خیابان برای واشنگتن دی.سی بود. یک قرن و نیم بعد، آ.ای. داگلاس سیلندر مسی را در یک اتومبیل قدیمی پیدا کرد و پیشنهاد نمود برای به نمایش گذاشتن، آنرا در اختیار ان ای اس تی قرار دهد.

این امر غیر ممکن است که بتوانیم بفهمیم آیا این همان سیلندر مسی است که توسط دزدان دریایی دو قرن پیش دزدیده شده بود یا خیر، اما با توجه به این که از این شی تنها 6 عدد تولید شده، به گفته مارتین احتمال اینکه این سیلندر همان سیلندر مسی دزدیده شده باشد بسیار است. به هر حال، اکنون این شی در موزه ان ای اس تی در گیتزبورگ مریلند قرار دارد. جایی که مردمی که به آن نگاه می کنند اهمیت آنرا درک می نمایند.

منبع: sciencealert

 



ارسال نظر